Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2019/6070 K.2022/8640

Suç tarihinin, gerekçeli karar başlığında sahte belgelerin düzenlendiği 07.05.2012 tarihi yerine, 21.12.2010 olarak yazılmış olması mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası olarak değerlendirilmiş; sanık hakkında müştekinin kimlik bilgileri ve kendi fotoğrafı ile düzenlediği sahte nüfus cüzdanı talep belgesini muhtara onaylatmak ve bu belge ile nüfus müdürlüğünden sahte kimlik çıkartmasından dolayı dava açıldığı,

muhtarlıkça onaylanan sahte nüfus cüzdanı talep belgesinin mevcut olduğu ancak nüfus cüzdanı ele geçmemiş olsa dahi kurum tarafından düzenlenmesi dikkate alınarak aldatma kabiliyetini haiz olacağı nazara alındığında, farklı zamanlarda düzenlenmiş iki ayrı sahte belge olmasına ve dolayısıyla eylemlerin bir bütün halinde zincirleme olarak işlenen resmi belgede sahtecilik suçunu oluşturmasına karşın 5237 sayılı TCK'nin 43. maddesinin uygulanamaması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış.

5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.