Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2019/6291 K.2021/11657

A) Sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında "2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme ve kullanma" suçlarından verilen beraat hükümlerine yönelik katılan vekilinin temyizinin incelenmesinde; Suç tarihlerinin, 2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçu yönünden en son aralık ayında matrahlı beyanname verilmesi nedeniyle en aleyhe kabulle "31.12.2008", 2008 takvim yılında sahte fatura kullanma suçu yönünden ise vergi raporlarında hangi vergi türünde kullanıldığına ilişkin bir tespit bulunmadığı ancak en aleyhe kabulle kurumlar vergisinde kullanıldığı kabul edildiğinde dahi "26.04.2009" tarihi olduğu belirlenerek yapılan incelemede:

Sanıklara yüklenen "2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme ve 2008 takvim yılında sahte fatura kullanma" suçlarının Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği bu itibarla katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun‘un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA;

ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun‘un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanıklar hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK'nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE,

B) Sanıklar ... ve ... hakkında "2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme ve kullanma" suçlarından verilen beraat hükümlerine yönelik katılan vekilinin temyizinin incelenmesine gelince;

Sanık ...'nun, diğer sanık olan ...'nin tanıdığı olduğunu, bu nedenle ona yurt dışına gitmek istediğini söylediğini, tam olarak tarihini hatırlayamadığı bir zamanda arayıp yurt dışına gitmesine yardımcı olacağını söyleyerek kendisini ...'ya çağırdığını, birlikte ...'ta bir muhasebecinin ofisine gittiklerini, orada ... isimli biriyle tanıştırıldığını, ... ve ...'e yurt dışına gidebilmek için 3000 TL para verdiğini, onların kendisine ...'da bir matbaa ofisinde çalışacağını söylediklerini, daha sonra ...'in elemanı olan Mustafa isimli şahıs ve ... ile birlikte notere gittiklerini, ...'e güvendiği için belgeleri okumadan imzaladığını,

bu olaylar sonucunda ... Ofset Mat.Ltd.Şti.'ye ortak olduğunu öğrendiğini, şirketle ve faturalarla bir ilgisinin bulunmadığını savunması; sanık ...'nin ise ...

Ofset Mat.Ltd.Şti.'nin sahibi, ortağı ve yetkilisi olduğunu, suç tarihlerinde sahte fatura düzenlediği iddiasını kabul etmediğini, şirketi devraldığını, 6-7 ay faaliyette bulunduklarını, kar etmedikleri için faaliyetlerini sonlandırdıklarını savunması karşısında maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde belirlenmesi bakımından;

1)Suça konu faturaları kullanan mükelleflerden ya da bağlı bulundukları vergi dairelerinden temin edilecek faturaların sanık ...'ya gösterilerek yazı ve imzaların kendisine ait olup olmadığının sorulması, kendisine ait olmadığını söylemesi halinde temin edilecek yazı ve imza örnekleri ile faturalardaki yazı ve imzaların sanık ...'e ait olup olmadığı hususunda bilirkişi incelemesi yaptırılması,

2)Sanık ...'den şirketi fiilen kimin idare ettiğinin, diğer sanık ...'in şirketin idaresi ile ilgisinin olup olmadığının, fatura düzenleyip düzenlemediğinin sorulması,

3)Faturaları kullandığı belirlenen mükellefler hakkında karşıt inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediğinin ilgili vergi dairesinden sorulması, düzenlenmiş ise onaylı örneklerinin getirtilmesi,

4)Aynı mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması, dava açılmış ise dosyalarının getirtilip incelenerek ilgili belgelerin onaylı örneklerinin dosyaya alınması,

5)Faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin tanık sıfatıyla duruşmaya çağrılarak CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatıldıktan sonra sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıkları, sanıkları tanıyıp tanımadıkları ve faturaların düzenlenmesi konusunda sanık ...'nun bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması,

6)... Küçük ve Orta Ölçekli Mükellefler Grup Başkanlığının 12.09.2013 tarihli ve 1903/43 sayılı vergi tekniği raporunun 2008, 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçuna yönelik olduğu, sahte fatura kullanma suçu yönünden bir inceleme yapılmadığının anlaşılması nedeniyle 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura kullanma suçları yönünden mükellef hakkında inceleme yapılıp yapılmadığı ve suça konu faturaların hangi vergi beyannamelerinde kullanıldığı ilgili kurumdan sorulup varsa vergi raporlarının dosyaya eklenmesi; suç tarihi, sahte faturalar hangi vergi türünde kullanılmışsa bu vergiye göre sunulması gereken son beyanname tarihi olduğu gözetilerek suç tarihinin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi,

7)Sanıkların kullanmış olduğu faturaları düzenleyen mükellefler hakkında tanzim edilen vergi inceleme raporlarının ilgili vergi dairesinden getirtilmesi,

8)Aynı mükellefler hakkında ilgili takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçundan dava açılıp açılmadığının araştırılması; dava açılmış ise dosyaların getirtilerek incelenmesi ve ilgili belgelerin onaylı örneklerinin dosyaya alınması,

9)Gerektiğinde, faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi için; faturaları düzenleyen mükellefe ait mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyelerinin, teslim ve tesellüm belgelerinin, bedelinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun ve kanıtlama yeterliliği olan banka hesaplarının ve kasa mevcuduyla uyumlu geçerli belgeler ile faturaları düzenleyen mükellefin yeterli mal girişi veya üretimi olup olmadığına ilişkin belgelerin getirtilmesi, faturaları düzenleyen mükellef ile kullanan mükellefin ticari defter ve belgeleri üzerinde karşılıklı bilirkişi incelemesi yaptırılması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanıkların hukuki durumlarının belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile beraat hükümleri kurulması yasaya aykırı,

10)Kabule göre de;

a)Suç tarihlerinin 2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçu yönünden en son aralık ayında matrahlı beyanname verilmesi nedeniyle en aleyhe kabulle "31.12.2009", 2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçu yönünden ise en son ocak ayında matrahlı beyanname verilmesi nedeniyle en aleyhe kabulle "31.01.2010" olduğunun gözetilmemesi,

b) 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,