Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2019/6465 K.2019/7672

Mahkemenin temyiz talebinin reddine dair 24.06.2014 tarihli ek kararın tebliğ edilmediği gözetilerek, sanık tarafından verilen 03.12.2014 tarihli kanun yararına bozma talepli dilekçesinin ek karar aleyhine öğrenme üzerine verilmiş temyiz dilekçesi olarak kabul edilerek yapılan incelemede;

Yokluğunda verilen ve usulüne uygun olarak 12.09.2013 tarihinde tebliğ olunan hükmü, yasal süresinden sonra 17.03.2014 tarihinde temyiz ettiği anlaşılan sanığın temyiz isteminin, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 315. maddesi uyarınca reddine dair Mahkemenin ek kararında bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik temyiz nedenlerinin reddiyle usul ve yasaya uygun olan 24.06.2014 tarihli ek kararın ONANMASINA, 06.11.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.