Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2019/6779 K.2021/2080

Suç tarihinde serbest muhasebeci olarak görev yapan sanığın diğer temyize konu edilmeyen sanık ...'e ait işyerinde bahsi geçen tanıkların çalışmadıkları halde çalıştığına dair yazılı şekilde sahte işe giriş bildirgeleri düzenleyip Sosyal Güvenlik Kurumuna vermek suretiyle kullandıkları iddia edilen olayda; işe giriş bildirgesi verme yükümlülüğünün suç tarihinde yürürlükte bulunan 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanunu'nun 9. maddesi uyarınca işverene ait olması,

3568 sayılı Serbest Muhasebecilik, Serbest Mali Müşavirlik ve Yeminli Mali Müşavirlik Kanunu'nun 2-A maddesinde belirtilen "muhasebecilik ve mali müşavirlik mesleğinin konusu" kapsamındaki işlerden olmaması nedeniyle, aynı Kanunun 47. maddesine göre, sözü edilen meslek mensuplarının görevleri sırasında veya görevleri sebebiyle işledikleri suç kapsamında sayılamayacağından ve işe giriş bildirgelerinin e-bildirge ile sistem üzerinden değil, yazılı şekilde düzenlenerek verilmesi nedeniyle sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK'nin 207/1. maddesi kapsamında özel belgede sahtecilik suçunu oluşturduğu,

değişen suç vasfı nedeniyle sanığa yüklenen suçun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle, 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, 28.12.2006 suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve katılan vekili ile sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün, 5320 sayılı Kanunun 8/1 maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA,