Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2019/6823 K.2021/2190

1-Erteli hapis cezasının aynen infazına dair ek karara yönelik sanık müdafiinin temyiz talebinin incelenmesinde;

Mahkemenin 14/10/2015 tarih, 2012/55 Esas ve 2013/119 Karar sayılı kararının, önceden kesinleşmiş erteli hapis cezasının aynen infazına ilişkin olduğu, hükmün infazına ilişkin kararların 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun’un 101. maddesinin 3. fıkrası uyarınca itiraz yasa yoluna tabi olup temyiz yasa yoluna başvurulması olanaklı bulunmadığından, sanık müdafiinin temyiz isteminin CMK'nın 264/2. maddesi uyarınca itiraz olarak kabulü ile dava dosyasının merciince karara bağlanmak üzere incelenmeksizin mahalline İADESİNE,

2-Defter ve belge gizleme suçundan kurulan 20/03/2013 tarihli mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafiinin temyiz talebinin incelenmesinde;

Sanığın yokluğunda verilen hükmün, Tebligat Kanununun 10/1. maddesi uyarınca dosyada bilinen en son adresi olan duruşmada bildirdiği adresine 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 21/1. maddesine göre tebliğ edilmesi gerekirken, doğrudan MERNİS adresine Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesi gereğince yapılan tebliğ işlemi usulüne uygun değil ise de, anılan Yasanın 32. maddesinde belirtildiği üzere, "tebliğ usule aykırı yapılmış olsa bile,

muhatabın öğrenmesiyle geçerli" olacağından, sanığın 13/11/2015 tarihinde dava dosyasının fotokopisini almak suretiyle hükümden haberdar olduğu ve hükmün sanık müdafii tarafından yasal süresi geçtikten sonra 25/11/2015 tarihli dilekçe ile temyiz edildiği anlaşıldığından; temyiz talebinin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 317. maddesi uyarınca REDDİNE,