Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2019/7033 K.2019/8628

Sanık hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 10.04.2012 tarihinden, hükmün açıklanmasına sebep olan ikinci suçun işlendiği 09.12.2012 tarihine kadar zamanaşımı süresinin durduğu, bu nedenle temyiz inceleme tarihinde zamanaşımı süresinin dolmadığı kabul edilerek yapılan incelemede;

1-Sanık hakkında CMK'nin 231. maddesi gereğince verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleşmesinden sonra, deneme süresi içinde kasıtlı suç işlemesi nedeniyle duruşma açılarak "açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanması" durumunda, Yargıtay incelemesine tabi olan ve kesinleşmesi halinde infaza verilecek hükmün, açıklanan hüküm olması karşısında.

CMK'nin 230 ve 223. maddeleri gereğince kararın dayandığı tüm kanıtların, bu kanıtlara göre ulaşılan sonuçların, iddia, savunma, tanık anlatımları ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmeler ile sanığın eyleminin ve yüklenen suçun unsurlarının nelerden ibaret olduğunun, hangi gerekçeyle hangi delillere üstünlük tanındığının açık olarak gerekçeye yansıtılması ve bu şekilde cezanın şahsileştirilmesi gerekirken; açıklanan ilkelere uyulmadan, önceki karara yollama yapılmak suretiyle Anayasa'nın 141. ve 5271 sayılı CMK'nin 34 ve 230. maddelerine aykırı davranılarak hükmün gerekçesiz bırakılması,

2-Kabule göre;

a)5327 sayılı TCK’nin 205. maddesindeki "resmi belgeyi bozmak, yok etmek ya da gizlemek” suçunun oluşabilmesi için resmi bir belgenin içeriğindeki bilgilerin anlaşılmaz, kullanılamaz hale getirilmekle birlikte maddi varlığına dokunulmaksızın ondan faydalanma olanağının imkansız hale getirilmesi suretiyle bozulması veya belgenin maddi varlığına son verilerek yok edilmesi ya da belgenin bütünlüğüne dokunmaksızın hak sahibinin ondan yararlanmasını engelleyecek şekilde gizlenmesi gerekmektedir.

Failin bir belgeyi ortadan kaldırmak, bozmak veya gizlemekle elde etmek istediği sonuç, hak sahibinin o belgeden yararlanmasını engellemekten ibarettir. Nitekim, belge ortadan kalkınca veya bozulunca yararlanma olanağı kalmayacağından failin elde etmek istediği sonuç da gerçekleşecektir. Gerçek belgenin aslı ortadan kaldırılarak veya bozularak sonuç elde edildiğinde suç da tamamlanmış olur.

Belgenin bozulması, yok edilmesi veya gizlenmesinin amacı hak sahibinin suça konu belgeden yararlanmasının önlenmesidir. Diğer bir anlatımla anılan suç, hak sahibinin o belgeden yararlanmasını engellemek amacıyla kanıt değeri taşıyan belgelerin ortadan kaldırılması, bozulması ya da gizlenmesi suretiyle oluşacaktır.

Suç konusu nüfus cüzdanında doğum tarihi üzerinde tahrifat yapılması şeklinde gerçekleşen somut olayda, herhangi bir hakkın kullanımının engellenmemesi nedeniyle "resmi belgeyi bozmak, yok etmek ya da gizlemek” suçu değil, aldatma niteliğinin bulunması halinde resmi belgede sahtecilik suçu oluşacaktır. Heyet tarafından yapılan gözlemde suça konu nüfus cüzdanının doğum tarihi bölümünde 23.04.1995 olan doğum tarihinin mavi renkli tükenmez kalem ile 23.04.1992 olarak değiştirildiği, yapılan tahrifatın ilk bakışta fark edilmesi nedeniyle belgenin aldatma niteliği bulunmadığından, unsurları oluşmayan resmi belgede sahtecilik suçundan sanık hakkında beraat yerine olayda uygulama yeri bulunmayan resmi belgeyi bozma suçundan mahkumiyet hükmü kurulması,

b)“05.12.2011” olan suç tarihinin gerekçeli karar başlığında “2011” şeklinde eksik gösterilmesi,

c) Ceza tayininde 5237 sayılı TCK'nin 62. maddesi uyarınca takdiri indirim neticesinde sonuç hapis cezasının 1 yıl 1 ay 10 gün yerine, 1 yıl 1 ay 1 gün olarak hesaplanması suretiyle eksik ceza tayini, yasaya aykırı,

d)5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, hükmün açıklanması şartlarının oluştuğuna dair ön sorun yönünden Üye ...'ın karşı oyu ve oy çokluğuyla, esas yönünden ise oy birliğiyle 03.12.2019 tarihinde karar verildi.

MUHALEFET ŞERHİDİR

Dairemizin 03/12/2019 tarih, 2019/7033 Esas, 2019/8628 Karar sayılı çoğunluk görüşüne aşağıdaki sebepten muhalifim.

Sanığın 5237 TCK'nin 203/1, 53/1-3. maddeleri gereğince 1 yıl 1 ay 1 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına dair, 5271 sayılı CMK’nin 231/11. maddesi uyarınca hükmün açıklanması suretiyle kurulan Göle Asliye Ceza Mahkemesinin 30/04/2015 tarih 2014/594 Esas, 2015/107 Karar sayılı kararı usul ve yasaya aykırıdır.

Sanık hakkında aynı mahkemece 08/03/2011 tarih 2011/189 Esas, 2012/65 Karar sayıyla verilen hükmün CMK’nin 231. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakıldığı anlaşılmaktadır.

Deneme devresi içinde sanık hakkında Gebze 4. Sulh Ceza Mahkemesince 01/04/2014 tarih 2013/741 Esas, 2014/241 Karar sayı ile 5237 sayılı TCK’nin 86/2-3e, 31/3, 62, 52. maddeleri uyarınca doğrudan 2000 TL APC ile cezalandırılmasına ilişkin kesin olarak verilen hükme istinaden ilgili mahkemesine ihbarda bulunulduğu görülmüştür.

Kesin olarak verilen kararların olağan yargı yolu içinde temyiz incelenmesine konu edilmesi mümkün değildir. Ancak şartların varlığı halinde kanun yararına bozma suretiyle hukuka aykırılığın giderilmesi mümkündür. Dolayısıyla etkin bir yargısal denetime tabi olmayan kesin hükümlerin hükmün açıklanmasına dayanak alınması mümkün değildir. Bu durum iç hukukumuzun bir parçası olan İnsan Hakları ve Ana Hürriyetleri Korumaya Dair Avrupa Sözleşmesinin 6/2. maddesinde güvence altına alınan Masumiyet Karinesinin ihlali niteliğindedir.

Bu sebeplerle anılan mahkeme kararının öncelikle hükmün açıklanma koşullarının bulunmadığı sebebi ile bozulması gerektiği düşüncesiyle sayın çoğunluğun (hükmün açıklanma koşullarının oluştuğu yönündeki) görüşüne katılmıyorum. 03/12/2019