Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2019/7728 K.2019/9545

5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte infaz aşamasında değerlendirilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılamaya, gerekçeli kararda gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz nedenlerinin reddine, ancak;

Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 18.06.2013 tarihli, 2013/8-151/304 sayılı ilamında açıklandığı üzere, birden fazla tekerrüre esas alınabilecek hükümlülüğün bulunması halinde bunlardan en ağırının esas alınması gerektiğinden, adli sicil kaydında yer alan ve daha ağır bir cezayı içeren İskenderun 1. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 03.02.2007 tarihli, 2007/163 Esas, 2007/383 Karar sayılı ilamıyla uyuşturucu madde ticareti suçundan hükmolunan ve 24.11.2008 tarihinde kesinleşip, 16.07.2015 tarihinde infaz edilen 6 yıl 3 ay hapis cezası yerine, Sarıgöl Asliye Ceza Mahkemesinin 2006/94 Esas, 2008/141 Karar sayılı ilamının tekerrüre esas alınması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, aynı Kanun’un 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından TCK'nin 58. maddesinin uygulanması ile ilgili bölüm çıkartılarak yerine ''İskenderun 1. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 2007/163 Esas, 2007/383 Karar sayılı ilamının tekerrüre esas olduğu anlaşılmakla,