Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2019/7817 K.2020/314

UYAP ortamından temin edilen nüfus kaydının incelenmesinde, Ankara 9. Asliye Hukuk Mahkemesinin 23.07.2014 kesinleşme tarihli 2014/116-397 sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuğun doğum tarihinin 15.07.1997 iken 15.07.1996 olarak düzeltildiği, düzeltme kararına göre suç tarihi itibarıyla 15 yaşını doldurmuş olan suça sürüklenen çocuk hakkında yüklenen resmi belgede sahtecilik suçu yönünden temyiz inceleme tarihi itibarıyla zamanaşımının gerçekleşmediği kabul edilerek inceleme yapılmıştır.

Suça sürüklenen çocuğun kamu kurumu niteliğindeki nüfus müdürlüğünün maddi varlığı olan sahte nüfus cüzdanını kullanmak suretiyle “dolandırıcılık” ve “resmi belgede sahtecilik” suçlarını işlediğinin iddia olunması karşısında; sübutu hâlinde dolandırıcılık fiilinin 5237 sayılı TCK’nin 158/1-d. maddesinde öngörülen “kamu kurumu aracı kılınmak suretiyle nitelikli dolandırıcılık” suçunu oluşturup oluşturmayacağına ve aradaki bağlantı nedeniyle “resmi belgede sahtecilik” suçuna ilişkin delillerin 5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş,

Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un 12 ve 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu’nun 26/2. maddeleri gereğince üst dereceli Çocuk Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilip görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, yargılamaya devamla mahkûmiyet hükümleri kurulması,