Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2019/7908 K.2023/881

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Karşıyaka 7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.04.2015 tarihli ve 2014/514 Esas, 2015/330 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında özel belgede sahtecilik suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararları verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği; suça konu belgenin son paragrafının sonradan ekleme yapıldığı Adli Tıp Kurumu Fizik İhtisas Dairesinin raporu ile sabit olduğu halde sanıklar hakkında beraat kararı verilmesinin yerinde olmağına, vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanıklar hakkında 01.01.2013 tarihli sanıklar ve katılanın imzalarını taşıyan iki paragraftan oluşan "kar ortaklığı sözleşmesi feshi talep" başlıklı belgenin altına sonradan katılanı borç altına soktukları üçüncü paragrafı eklemek suretiyle özel belgede sahtecilik suçunu işlediklerinden bahisle kamu davası açılmıştır.

Sanıklar sorgularında; Katılan ...'ın şirkette kar ortaklığı sözleşmesine istinaden çalışırken bazı şirket alacaklarını mal edinmesi ve yetkisi olmadığı halde bazı senetleri imzalaması nedeniyle şirkete borçlandığını, bu nedenle suça konu belge düzenlenirken 70.000,00 TL borcu olduğu ve buna karşılık evinin satışını istediği hususlarını içerir üçüncü paragrafın da yazıldığını, sonradan eklenmediğini beyan ederek, yüklenen suçu kabul etmemişlerdir.

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi’nden yapılan araştırmada;

Katılan ... hakkında, ...'a yönelik hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma ve resmi belgede sahtecilik suçlarından açılan kamu davasında, Karşıyaka 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.09.2014 tarihli ve 2013/202 Esas, 2014/366 Karar sayılı kararı ile beraat kararları verildiği ve Yargıtay (Kapatılan) 15. Ceza Daire'sinin 28.10.2020 tarihli ve 2017/34286 Esas, 2020/10808 Karar sayılı kararıyla beraat kararlarının onanarak kesinleştiği,

Karşıyaka 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin, 26.11.2015 tarihli ve 2013/14 Esas, 2015/522 Karar sayılı kararı ile davacı ... tarafından açılan tapu iptali ve tescil davasının kabulüne, ... tarafından karşı dava olarak açılan alacak davasının reddine karar verildiği, dosyanın Yargıtay incelemesinde olduğu anlaşılmıştır.

Karşıyaka 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.09.2014 tarihli ve 2013/202 Esas, 2014/366 Karar sayılı dosyasında temin edilen Adli Tıp Kurumu Başkanlığı Fizik İhtisas Dairesinden bilirkişi raporu ile suça konu belgedeki (3) sayılı paragaraftaki harf aralıklarının (1) ve (2) sayılı paragraflara göre daha sıkışık olduğu, satır aralıklarının daraldığı, harf bağlayış biçimlerinin diğer iki satıra göre farklılık gösterdiği, söz konusu paragrafın sırası dahilinde yazılmadığı, bulunduğu yere sıkıştırma gayreti ile sonradan yerleştirilmiş olduğunun belirlendiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

İddia, Karşıyaka 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.09.2014 tarihli ve 2013/202 Esas, 2014/366 Karar sayılı dosyası, Yargıtay (Kapatılan) 15. Ceza Dairesinin 28.10.2020 tarihli ve 2017/34286 Esas, 2020/10808 Karar sayılı ilamı, Karşıyaka 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin, 26.11.2015 tarihli ve 2013/14 Esas, 2015/522 Karar sayılı dosyası, Adli Tıp Kurumu Başkanlığı Fizik İhtisas Dairesinden bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, yüklenen suçun sübut bulduğu gözetilmeden beraat hükümleri kurulması hukuka aykırı bulunmuştur

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Karşıyaka 7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.04.2015 tarihli ve 2014/514 Esas, 2015/330 Karar sayılı kararına yönelik katılan vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,