KÜNYE
11. Ceza Dairesi 2019/7968 E., 2020/808 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 4 Şubat 2020
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Resmi belgede sahtecilik
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
295 kelime·1 dk okuma
Suça konu çekin daha evvel 31/12/2008 olan keşide tarihinin 31/10/2008 olarak değiştirildiği, çek üzerinde keşide tarihinde yapılan değişikliğin çıplak gözle dahi anlaşılabildiği ancak keşide tarihi üzerinde aynı zamanda paraf imzasının bulunması nedeniyle yapılan değişikliğin çeki keşide eden tarafından kabul edildiği izlenimi verildiği, keşide tarihi ile birlikte paraf imzasında da sahtecilik yapıldığı anlaşıldığından, tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1-Sanık hakkında tekerrüre esas alınan Acıpayam Sulh Ceza Mahkemesi'nin 25.06.2010 tarih ve 2009/212 E. - 2010/382 K. sayılı ilamı ile hükmolunan 1800 TL adli para cezasının hüküm tarihi itibarıyla kesin nitelikte olduğu ve tekerrüre esas alınamayacağı gözetilmeden TCK'nin 58. maddesinin uygulanması,
2-5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinde yer alan haklardan sanığın sadece kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverilme tarihine kadar uygulanması gerektiğinin gözetilmemesinin Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususların aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan;
Yargıtay 11. Ceza Dairesi, E. 2019/7968, K. 2020/808, 4 Şubat 2020 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama