Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2019/8004 K.2021/10246

Sanığın 5084 sayılı Yatırımların ve İstihdamın Teşviki Kanunu’na göre stopaj gelir vergisi teşvikinden yararlanma amacıyla, fiilen işyerinde çalışmayan kişileri çalışıyormuş gibi göstererek muhtasar beyannamede teşvik kapsamındaki stopaj gelir vergilerini terkin ederek ilgili dönem stopaj gelir vergilerinin eksik tahakkuk ettirmesi şeklinde gerçekleşen eyleminde; alınan vergi tekniği raporunda ağustos 2009 dönemine kadar gerçekte çalışmayan kişileri bildirerek, stopaj gelir vergisinde indirim konusu yapıldığının anlaşılması karşısında, suç tarihinin en aleyhe kabule 21.09.2009 olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığa yüklenen "defter ve kayıtlarda hesap ve muhasebe hileleri yapma" suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla sanık müdafisi ile katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA;