Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2019/8818 K.2019/8808

Resmi belgede sahtecilik suçundan sanıklar ... ve ... hakkında yapılan yargılama sonucunda; Fethiye Ağır Ceza Mahkemesince verilen 22.12.2011 tarihli 2011/27 esas ve 2011/299 karar sayılı hükmün sanıklar müdafileri tarafından temyizi üzerine Dairemizin 03.04.2013 tarihli 2012/11692 esas ve 2013/5588 karar sayılı “onama” kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 24.11.2009 tarihli dilekçesi ile sanıklar lehine itiraz yasa yoluna başvurulması üzerine Dairemize gönderilen dava dosyası ve ekleri yeniden incelenerek gereği görüşüldü:

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın itiraz gerekçeleri yerinde görülmekle, 6352 sayılı Kanunun 99. maddesiyle eklenen 5271 sayılı CMK'nin 308. maddesinin 3. fıkrası uyarınca İTİRAZIN KABULÜNE,

Dairemizce verilen 03.04.2013 tarihli 2012/11692 esas ve 2013/5588 karar sayılı onama kararının sanıklar ... ve ... yönünden KALDIRILMASINA,

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen diğer temyiz nedenlerinin reddine; ancak:

Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 30/06/1995 tarihli ve 1993/1 esas, 1995/1 karar sayılı kararında da açıklandığı üzere.

765 sayılı TCK'nin 20. maddesinde 3679 sayılı Kanunla yapılan 765 sayılı TCK'nin 11. maddesinde yer alan cürümlere mahsus cezalardan biri olan geçici kamu hizmetlerinden yasaklanma cezasının üst sınırını 3 yıla indiren değişikliğin aynı yasanın 31. maddesindeki geçici olarak kamu hizmetlerinden yasaklanma cezasının 5 yıl olan üst sınırını da 3 yıla indirdiği gözetilerek, sanıklar ... ve ...'ın TCK'nin 31. maddesi uyarınca 3 yıl süre ile kamu hizmetlerinden yasaklanmalarına karar verilmesi yerine, hürriyeti bağlayıcı ceza müddetince 4 yıl 2 ay olarak yasaklılığa hükmedilmesi,

Yasaya aykırı, sanıklar müdafilerinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin bu sebepten dolayı, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanun'un 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan,