Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2019/889 K.2020/1979

1-Sanığın sahte polis kimlik kartı düzenlemek suretiyle resmi belgede sahtecilik suçunu işlediğinin iddia ve kabul olunduğu olayda; ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulu‘nun 14.10.2003 tarihli ve 232-250 sayılı, 09.10.2012 tarihli 2011/8-335 Esas ve 2012/1804 sayılı kararlarında da açıklandığı üzere, sahtecilik suçunun oluşabilmesi için belgenin nesnel olarak aldatıcılık yeteneğinin bulunması ve aldatma keyfiyetinin belgeden objektif olarak anlaşılması gerektiği, muhatabın hatasından, dikkatsizlik veya özensizliğinden kaynaklanan fiili iğfalin, aldatma yeteneğinin varlığını göstermeyeceği cihetle;

dosyada aslı bulunan suça konu polis kimlik kartı üzerinde Heyetimizce yapılan gözlemde, belgenin yapısı itibarıyla kolaylıkla yırtılabilecek bir materyalden yapılmış ve elle tutulduğunda gerçek kimlik kartlarına göre daha ince yapıda bulunduğu, üzerindeki renk ve yazıların soluk olduğu, mevcut haliyle ilk bakışta sahte olduğunun anlaşılması nedeniyle aldatma niteliğinin bulunmadığı, bu itibarla suçun yasal unsurlarının oluşmadığı ve sanığın beraatine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde mahkûmiyet hükmü kurulması,