KÜNYE
11. Ceza Dairesi 2019/899 E., 2022/7373 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 26 Nisan 2022
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Mühür Bozma
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
269 kelime·1 dk okuma
5271 sayılı CMK’nin 231/8-son cümlesi uyarınca, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 01.03.2010 tarihinden, denetim süresi içinde ikinci suçun işlendiği 23.01.2014 tarihine kadar dava zamanaşımının durduğu gözetilerek yapılan incelemede;
1- Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 18.11.2014 tarihli 2013/830 Esas ve 2014/502 Karar sayılı ilamında belirtildiği üzere.
CMK'nin 231/11. maddesine göre hükmün açıklanmasına dair kararda, Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 141/3, CMK'nin 34 ve 230. maddeleri uyarınca mahkeme kararlarının Yargıtay denetimine imkan sağlayacak biçimde açık ve gerekçeli olması, gerekçe bölümünde iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlerin belirtilmesi, mevcut delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterilmesi,
bu delillere göre ulaşılan sonuçların, iddia, savunma ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmeler ile sanığın eyleminin ve yüklenen suçun unsurlarının nelerden ibaret olduğunun, hangi delillere üstünlük tanındığının açık olarak gerekçeye yansıtılması, delillerle sonuç arasında bağ kurulması gerektiğinden; somut olayda sanığın sabit kabul edilen fiilinin ne olduğu belirtilip buna dayanak olan deliller gösterilip tartışılmadan gerekçesiz hüküm kurulması,
2- Sanığın ... Kadın Açık ve Çocuk Eğitimevi Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olarak bulunduğu anlaşıldığı halde, kasıtlı suç işlediği için hakkında daha önce verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı kaldırılıp, gelmediği takdirde hükmün açıklanacağına dair şerh içerir tebligat yapılmadan ve SEGBİS yolu ile duruşmaya katılması sağlanmadan yokluğunda yargılamaya devam edilip karar verilmek suretiyle 5271 sayılı CMK'nin 193 ve 196. maddelerine aykırı davranılarak savunma hakkının kısıtlanması,
Yargıtay 11. Ceza Dairesi, E. 2019/899, K. 2022/7373, 26 Nisan 2022 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama