Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2019/9029 K.2023/3721

Trabzon 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.05.2015 tarihli ve 2015/643 Esas, 2015/628 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Kararın tefhim olunduğu 26.05.2015 tarihinde sanığın başka suçtan cezaevinde hükümlü olarak bulunması nedeniyle hüküm fıkrasına; 5271 sayılı Ceza Muhakamesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 263 üncü maddesinin birinci fıkrası gereğince cezaevinde bulunan hükümlü/tutukluya ceza infaz kurumu ya da tutukevi müdürlüğü aracılığı ile kanun yollarına başvurabileceğinin yazılmaması nedeniyle, temyiz isteminin süresinden sonra yapıldığı gerekçesi ile talebin reddine dair 22.06.2015 tarihli ek kararın hukuki değerden yoksun olduğu ve sanığın 19.06.2015 tarihli temyiz dilekçesinin süresinde verildiği kabul edilerek yapılan incelemede;

Sanığın, kanunî süresi içinde temyiz talebini öne sürdükten sonra havale tarihi 20.01.2017 olan, evrak onay tarihi 23.01.2017 olan 19.01.2017 tarihli "almış olduğum cezanın onaylanmasını istiyorum" içerikli dilekçesi ile temyiz isteğinden vazgeçtiğini bildirdiği ve hükmün, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305 inci maddesinin birinci fıkrası gereği re’sen temyize de tabi olmadığı anlaşılmakla, 5271 Kanun’un 266 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteğinden vazgeçme nedeniyle dava dosyasının, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle İNCELENMEKSİZİN İADESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,