Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2019/923 K.2020/3913

Sanık hakkında aynı işyerine ilişkin mühür bozma fiili nedeniyle Şanlıurfa 2. Asliye Ceza Mahkemesince 25/06/2009 tarih ve 2009/28 Esas ve 2009/458 Karar sayılı kararı ile “sanığın üzerine atılı mühür bozma suçundan TCK'nin 203/1, 62. maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına” karar verildiği; bu karara konu olan mühür bozma fiili ile temyiz konusu davaya konu olan fiilin birlikte “zincirleme biçimde mühür bozma” suçunu oluşturduğu,

bu durumda TCK'nin 203/1, 43. maddeleri uyarınca karar vermek gerekmekte ise de, diğer davaya konu olan fiil nedeniyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş olması sebebiyle, mevcut durumda bu aşamada böyle bir uygulama yapılabilme olanağının bulunmadığı, ancak açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanması halinde kurulacak hükümde TCK’nin 43. maddesinin uygulanması için hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilen mahkemeye durumun bildirilmesi mahallinde mümkün görülmüştür.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanığın diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak;

Yargıtay 5. Ceza Dairesinin 18/09/2012 tarih ve 2011/14327 Esas ve 2012/8957 Karar sayılı bozma ilamından önceki 19/06/2009 tarih, 2008/623 Esas ve 2009/385 Karar sayılı mahkûmiyet hükmünde sanık hakkında TCK’nin 203, 62. maddeleri uygulanarak 12 eşit taksitte ödenmesi suretiyle 3.000 TL adli para cezasına hükmedildiği, bu kararın sanık tarafından temyiz edilmesi sonucu 5. Ceza Dairesinin 26/06/2018 tarih, 2014/11042 Esas ve 2018/4778 Karar sayılı ilamı ile kararın bozulmasına karar verildiği anlaşılmakla;

mahkemenin 19/06/2009 tarih, 2008/623 Esas ve 2009/385 Karar sayılı 3.000 TL adli para cezasına ilişkin mahkûmiyet hükmünün kazanılmış hak olacağı gözetilmeden 10 eşit taksitte ödenmesine karar verilen 3.150 TL adli para cezasına hükmolunarak CMUK'nin 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkın gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hüküm fıkrasına “5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 326/son maddesi uyarınca, kazanılmış hak gözetilerek,