Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2019/9260 K.2023/4650

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Büyükçekmece 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.06.2015 tarihli ve 2012/2969 Esas, 2015/286 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı ... Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi , 58 ... maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafii hükmü temyiz ettiğine dair süre tutum dilekçesi vermiş, başkaca dilekçe sunmamıştır.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanık hakkında, aracının 31.08.2010 tarihli olup 31.08.2011 tarihine kadar geçerli olan muayene işleminini sahte olarak düzenlettirmek suretiyle resmi belgede sahtecilik suçunu işlediği iddiasıyla kamu davası açıldığı anlaşılmıştır.

2. Sanık sorgusunda; muayene sırası beklerken tanımadığı görse de tanıyamayacağı bir kişinin teklifi üzerine aracının ruhsatını verdiğini, şahsın da ruhsatı muayenesi yapılmış bir şekilde iade ettiğini, işlemde bir usulsüzlük olduğunu düşündüğünü ancak sahte olabileceğini düşünmediğini beyan etmiştir.

3. Emniyet Kriminal ekspertiz raporu ile suça konu 31.08.2010 tarihli muayene işlemine ait gözüken muayene hologramının sahte olduğu ve aldatıcılık niteliğinin bulunduğu belirlenmiştir.

4. Mahkemece 04.07.2013 tarihli celsede; suça konu belge incelenerek sahteciliğin aldatma niteliğinin bulunduğuna dair gözlem yapıldığı görülmüştür.

5. Mahkemece; iddia, sanığın tevil yollu ikrar mahiyeti taşıyan savunması, olay nedeniyle düzenlenen tutanak ve belgeler, TÜVTÜRK'ün cevabi yazıları, ekspertiz raporu ve tüm dosya kapsamına göre yüklenen suçun sübut bulduğu kabul edilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Gerekçeli karar başlığında "31.08.2010" olarak yazılan suç tarihinin, araç maliki olan sanık yönünden muayene işleminin en son geçerli olduğu "31.08.2011" olarak mahallinde düzeltilmesi ve 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin uygulanmasında Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Büyükçekmece 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.06.2015 tarihli ve 2012/2969 Esas, 2015/286 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,