Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2019/9273 K.2020/2249

Suç tarihinde serbest muhasebeci olarak görev yapan sanık ...‘in, diğer sanık ...'e ait işyerinde bahsi geçen tanıkların çalışmadıkları halde çalıştığına dair sahte işe giriş bildirgeleri düzenleyip Sosyal Güvenlik Kurumuna vermek suretiyle kullandıkları iddia edilen olayda; işe giriş bildirgesi verme yükümlülüğünün suç tarihinde yürürlükte bulunan 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanunu'nun 9. maddesi uyarınca işverene ait olması,

3568 sayılı Serbest Muhasebecilik, Serbest Mali Müşavirlik ve Yeminli Mali Müşavirlik Kanunu'nun 2-A maddesinde belirtilen "muhasebecilik ve mali müşavirlik mesleğinin konusu" kapsamındaki işlerden olmaması nedeniyle, aynı Kanunun 47. maddesine göre, sözü edilen meslek mensuplarının görevleri sırasında veya görevleri sebebiyle işledikleri suç kapsamında sayılamayacağından, sanıkların eyleminin 5237 sayılı TCK'nin 207/1 maddesi kapsamında özel belgede sahtecilik suçunu oluşturduğu,

değişen suç vasfı nedeniyle sanıklara yüklenen suçun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle, 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e ve 67/4 maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, 27.12.2006 suç tarihinden, temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve Cumhuriyet savcısının temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükümlerin, 5320 sayılı Kanunun 8/1 maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA,