Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2019/9276 K.2023/5741

Sanık hakkında kurulan hükümlerin karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Kemer 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.07.2015 tarihli ve 2015/177 Esas, 2015/697 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddeleri uyarınca 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına; başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması suçundan aynı Kanun'un 267 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği, Korkuteli Ceza Mahkemesinde 1 yıl 8 ay hapis cezası aldığı, aynı ehliyet ve fotokopiden iki ayrı mahkemede iki ayrı ceza aldığını, kararın bozulmasına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Sanığın suç tarihinde diğer kişiler ile birlikte Rent A Car firmasından kiraladıkları 07 FCR 54 plakalı araç ile Kemer ilçesinde bulunan bir hurdacı dükkanına boyunlarına takmış oldukları sahte kimlik kartları ile girerek kendilerini Sosyal Çalışma ve Güvenlik Bakanlığından gelen müfettiş gibi tanıttıkları ve bu durumun hurdacı tarafından polise ihbar edilmesi üzerine sanıkların Kumluca İlçe Emniyet Müdürlüğünce yakalandığı,

sanığın yakalandığında dosyada mevcut 22.08.2013 tarihli yakalama, üst arama ve teslim tutanağına göre üzerinde bir adet ... adına düzenlenmiş sürücü belgesi bulunduğu ve sanığın kendisini ... olarak tanıttığı, sanığın bu eylemleri nedeni ile açılan soruşturmada 23.08.2013 tarihli ifadesinde ... adıyla şüpheli olarak ifade verdiği, yaklaşık bir yıl sonra sonuçlanan dosyada mevcut 07.11.2014 tarihli rapora göre APFİS sorgusu sonucunda sanığın parmak izinin ...'na ait olduğunun anlaşıldığı,

parmak izi sonucu çıkmadan evvel ancak davaya konu suç tarihinden sonra 20.12.2013 tarihinde sanığın davaya konu N456720 seri nolu E sınıfı sürücü belgesini başka bir suç nedeni ile Korkuteli ilçesi polislerine sunması üzerine, bu nedenle de hakkında dava açıldığı anlaşılmıştır.

2.Mahkemesince, Antalya 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2014/231 Esas, 2014/535 Karar sayılı kararı ile "sanığın resmi belgede sahtecilik suçundan cezalandırılmasına karar verilerek dosyanın temyiz aşamasında bulunduğu, dosyamızda bulunmayan ancak mahkemece Antalya 2. Ağır CM'nin dosyasında mevcut Antaya Adli Emanetin 2014/5224 sırasında kayıtı bir adet E sınıfı sürücü belgesinin mahkememizce yapılan gözleminde aldatma kabiliyetinin olduğu kanaatine varıldığı,

sanığın ise bu sürücü belgesini sahte olarak düzenlettirdiğini ikrar edip mahkemece bu belgenin sanık tarafından kullanıldığı anlaşıldığından sanığın 5237 TCK’nın 204/1 maddesi gereğince cezalandırılmasına dair aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

Ayrıca sanığın bu sürücü belgesi ile kardeşi olan mağdur hakkında dolandırıcılık suçundan soruşturma başlatılıp Kemer Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 2013/3026 Soruşturma nolu dosyasıyla sanık hakkında kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği, böylece sanığın mağdura yönelik iftira suçunu da işlediği anlaşıldığından 5237 sayılı TCK'nın 267/1 maddesi gereğince cezalandırılmasına" gerekçesiyle hüküm kurulmuştur.

III. GEREKÇE

A.Sanık hakkında "İftira" suçundan verilen hüküm yönünden

Mahkemece, sanığın 5237 sayılı Kanun'un 267 nci maddesi uyarınca mahkumiyetine karar verilmiş ise de, atılı suçun aynı Kanun'un 268 inci maddesinde tanımlanan başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması suçunu oluşturduğu ve 02.08.2022 tarih ve 31911 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 21.04.2022 tarihli ve 2020/87 Esas, 2022/44 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun'a 17.10.2019 tarih ve 7188 sayılı Kanun’un 31 inci maddesiyle eklenen geçici 5 inci maddesinin (d) bendinde yer alan “kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış” ibaresinin seri muhakeme usulü yönünden Anayasa’ya aykırı bulunarak iptal edilmiş olması karşısında, sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, hukuka aykırı bulunmuştur.

B.Sanık hakkında "Resmi belgede sahtecilik" suçundan kurulan hüküm yönünden

Sanığın, kardeşi olan mağdur Beşir adına sahte olarak düzenlediği ve aslı geçirilemeyen suça konu sürücü belgesini suç tarihinde kullanması nedeniyle açılan kamu davasında, sanık hakkında suça konu sahte sürücü belgesinin 20.12.2013 tarihinde ele geçirilmesi nedeniyle resmi belgede sahtecilik suçundan 04.04.2014 tarihli iddianame ile açılan kamu davası sonucunda Antalya 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 19.12.2014 tarihli ve 2014/7231 Esas, 2014/535 Karar sayılı mahkûmiyet kararı verildiği ve dosyanın Yargıtay tarafından onandığı anlaşılmakla; belgede sahtecilik suçunun hukuki konusunun kamu güveni olduğu ve suç tarihleri birlikte dikkate alınarak;

sanığın fiillerinin her biri yenilenen kastla işlenmiş ayrı suçları mı, yoksa bir suç işleme kararının yerine getirilmesi amacıyla kanunun aynı hükmünü, kısa zaman aralıkları içerisinde birkaç kez ihlal etmek suretiyle zincirleme tek suçu mu oluşturduğunun değerlendirilmesi açısından, Antalya 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 19.12.2014 tarihli ve 2014/7231 Esas, 2014/535 Karar sayılı dosyanın bu davayı ilgilendiren belgelerin onaylı örneklerinin dosya içine konulması, zincirleme suç hükümlerinin uygulanma olanağının bulunup bulunmadığının tartışılması,

kesinleşmiş hükmün zincirleme suç kapsamında kaldığının anlaşılması halinde tayin olunacak cezadan kesinleşmiş önceki cezanın mahsup edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde (A) ve (B) bentlerinde açıklanan nedenlerle Kemer 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.07.2015 tarihli ve 2015/177 Esas, 2015/697 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,