Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2019/9313 K.2021/8776

1) Sanık hakkında, yetkilisi olduğu iletişim bayiinde katılanın kimlik bilgileri kullanılarak iki tane sahte GSM abonelik sözleşmesi düzenlemesi nedeniyle özel belgede sahtecilik suçundan açılan kamu davasında "abonelik sözleşmesinin sanığa ait iş yerinde düzenlendiği", bilirkişi raporuna göre sözleşmedeki imzanın katılan ve sanığa ait olmadığı belirlenmiş ise de suçtan elde edilecek menfaatin de sanığa ait olduğu gözetildiğinde suçun sübut bulduğu anlaşılmakla;

hükümden önce 19.02.2014 tarih ve 28918 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 6518 sayılı Kanun'un 104 ve 105. maddeleri ile değişik 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 63. maddesinin 10. fıkrası ile yaptırıma bağlanan 56. maddesinin 4. fıkrasındaki "Kişinin bilgisi ve rızası dışında işletmeci veya adına iş yapan temsilci tarafından abonelik tesisi,

işlemi veya elektronik kimlik bilgisini haiz cihazların kayıt işlemi yapılamaz ve yaptırılamaz ve bunlar kullanılamaz" ve 5. fıkrasındaki "Gerçeğe aykırı evrak düzenlemek veya değiştirmek suretiyle kişinin bilgi ve rızası dışında tesis edilmiş olan abonelikler kullanılamaz" hükümleri karşısında; usulüne uygun ön ödeme önerisine uymayan sanığın özel hüküm niteliğinde bulunan 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 56. maddesi kapsamında cezalandırılması gerekirken beraatine hükmedilmesi,

2) "22.09.2012 ve 22.12.2012" olan suç tarihlerinin, gerekçeli karar başlığına eksik yazılması yasaya aykırı,

3) Sanığın eylemine uyan 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'na muhalefet suçunda; hükümden sonra 16.03.2021 tarih ve 31425 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 14.01.2021 tarihli 2020/81 Esas ve 2021/4 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’na 17.10.2019 tarihli 7188 sayılı Kanun‘un 31. maddesiyle eklenen geçici 5. maddesinin (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin “basit yargılama usulü” yönünden Anayasa’ya aykırı bulunarak iptal edilmiş olması karşısında; sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,