Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2019/959 K.2019/3922

A) Sanık ... hakkında verilen hükümlere yönelik sanığın temyiz talebinin incelenmesinde;

Sanığın, yokluğunda verilen ve 01.07.2015 tarihinde usulüne uygun tebliğ edilen hükmü, ...... sayılı Kanun'un 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gerekli ...... sayılı CMUK'nin 310. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süresinden sonra 24.07.2015 havale tarihli dilekçe ile temyiz ettiği anlaşıldığından, temyiz isteminin ...... sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken ...... sayılı CMUK'nin 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

B) Sanıklar ... ve ... hakkında verilen hükümlere yönelik sanıkların temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Sanık ...’ın, hükmün açıklandığı 21.05.2015 tarihinde başka suçtan dolayı hükümlü olarak cezaevinde bulunması nedeniyle; mahkemece hüküm fıkrasına; “...... sayılı CMK'nin 263/1 maddesi gereğince cezaevinde bulunan hükümlünün, bulunduğu ceza infaz kurumu ve tutukevi müdürüne beyanda bulunmak suretiyle veya bu hususta bir dilekçe vererek kanun yollarına başvurabileceğinin de yazılması gerektiği halde” bu hususun hüküm fıkrasına yazılmamış olması nedeniyle; gerekçeli kararın tebliği ile temyiz süresinin başlamayacağı, sanığın öğrenme üzerine yaptığı temyizin süresinde olduğu anlaşıldığından, mahkemenin temyiz talebinin reddine dair 03.03.2016 tarihli ek kararı kaldırılarak yapılan incelemede:

1- Konsin Elektrik Elektronik Yapı Hizmet San ve Tic. A.Ş.'nin yönetim kurulu başkanı olan sanık ... ile yönetim kurulu üyesi olan sanık ... hakkında 2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenledikleri iddiasıyla açılan kamu davasında; sanık ...’ın, sigorta meselesi yüzünden kimlik bilgilerine ulaşan...... ve ...... isimli kişilerin kendi adına şirket kurmuş olabileceklerini savunması;

sanık ...’in, adı geçen şirketin varlığından soruşturma aşamasında ifade verirken haberdar olduğunu, İzmir 5. Sanayi Sitesinde işe girerken, muhasebeci olarak bildiği......’a kimlik bilgilerini verdiğini, bu kişinin bilgisi dışında kendisi adına şirket kurmuş olabileceğini belirtmesi karşısında, maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespit edilmesi bakımından; sanıkların savunmalarında belirttikleri ......’ın ...... sayılı CMK'nin 48. maddesine göre kendileri aleyhine tanıklıktan çekinme hakları hatırlatılmak suretiyle tanık sıfatıyla dinlenmeleri;

suç konusu faturalar sanıklara ve tanıklara gösterilerek faturalardaki yazı ve imzaların kendilerine ait olup olmadığının sorulması, kabul etmedikleri takdirde yazı ve imza örnekleri temin edilerek, şirket hisse devrine ilişkin tüm belge asılları, imza sirküleri, yönetim ve ortaklar kurulu kararları ile tarh dosyası ilgili kurumlardan getirtilerek, resmi kurumlara verdikleri yazı ve imzaların bulunduğu belge asılları da temin edilerek, suç konusu faturalardaki yazı ve imzalar ile şirket hisselerinin devrine ilişkin belgelerdeki, imza beyannamelerindeki yazı ve imzaların aidiyeti yönünden uzman bir kurum veya kuruluştan rapor alınması;

suç konusu faturaları kullanan şirket yetkilileri veya mükellefler tanık olarak dinlenilerek sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıklarının, sanıkları ve tanıkları tanıyıp tanımadıklarının ve faturaların verilip alınmasına sanıkların iştirakinin olup olmadığının sorulması, sanıkların banka hesapları ile ticaret odası kayıtları araştırılıp şirket adına iş ve işlemlerde bulunup bulunmadıklarının, şirket faaliyetleriyle ilgili beyanname ya da şirkete ait herhangi bir belge düzenleyip düzenlemediklerinin, müdür veya ortak sıfatıyla şirketten bir maaş veyahut pay alıp almadıklarının araştırılması,

sonucuna göre tüm deliller birlikte değerlendirilerek sanıkların hukuki durumlarının belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hükümler kurulması,

2- Kabule göre de;

a) Sanık ...’in, tekerrüre esas alınan, Salihli Ağır Ceza Mahkemesi’nin, 2009/127 esas, 2009/149 karar sayılı ilamı ile resmi belgede sahtecilik suçundan mahkum olduğu 2 yıl 6 ay hapis cezasının, temyize konu dosyanın suç tarihinden sonra, 01.07.2013 tarihinde kesinleşmesi nedeniyle tekerrüre esas alınamayacağının, Salihli Ağır Ceza Mahkemesi’nin 2004/351 esas, 2004/207 karar sayılı ilamı ile nitelikli dolandırıcılık suçundan mahkum olduğu 2 yıl 1 ay hapis cezasının tekerrüre esas alınması gerektiğinin gözetilmemesi,

b) 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,