Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2019/9605 K.2023/1810

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Çankırı 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.07.2010 tarihli ve 2008/293 Esas ve 2010/255 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir.

2. Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karar 11.09.2010 tarihinde kesinleşmiştir.

3. Sanığın denetim süresi içerisinde 17.02.2014 tarihinde işlemiş olduğu cinsel taciz suçundan verilen 2 ay 15 gün hapis cezasının kesinleşmesi üzerine hükmün açıklanması amacıyla mahkemeye ihbarda bulunulmuştur.

4. Çankırı 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.07.2015 tarihli ve 2015/174 Esas ve 2015/412 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık tarafından; suç işleme kastının bulunmadığı belirtilerek hüküm temyiz edilmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanığın sahte araç muayenesi yaptırdığı ve kullandığı iddiasıyla hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan kamu davası açıldığı anlaşılmıştır. 2. Sanık suç işleme kastıyla hareket etmediğini yapılan muayenenin gerçek olduğunu düşündüğünü belirtmiştir. 3. Suç konusu belge duruşmada incelenmemiştir. 4. Mahkemece yapılan yargılama neticesinde sanığın üzerine atılı suçu işlediği sabit görülerek hüküm açıklanmıştır.

IV. GEREKÇE

5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin sekizinci fıkrası ve son cümlesi uyarınca, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 11.09.2010 tarihinden, denetim süresi içinde ikinci suçun işlendiği 17.02.2014 tarihine kadar dava zamanaşımının durduğu ve suç tarihinin 11.05.2008 olduğu gözetilerek yapılan incelemede;

1. Dosya arasında suç konusu sürücü belgesinin aslının bulunmadığı anlaşılmakla; mahal mahkemesinden sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilen 2008/293 Esas ve 2010/25 karar sayılı dosya ve suç konusu sürücü belgesi istenerek eksiklik giderilmiş, suç konusu sürücü belgesi üzerinde heyetimizce yapılan incelemede; aldatıcılık niteliğinin bulunduğu, dosya kapsamına göre sanığın yüklenen suçu işlediği anlaşıldığından, tebliğnamede bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiş;

adli emanetin 2008/552 sırasına kayıtlı emanet hakkında Mahkemesince her zaman bir karar verilmesi ve 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Çankırı 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.07.2015 tarihli ve 2015/174 Esas ve 2015/412 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,