Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2019/9616 K.2023/5111

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Şanlıurfa 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.07.2015 tarihli ve 2015/252 Esas, 2015/675 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında özel belgede sahtecilik suçundan 5237 sayılı ... Ceza Kanunu’nun 207 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyizi; cezasının ertelenmesi talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanık ...'un yerine hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilen sanık ... ...'ın üzerinde herhangi bir tahrifat yapılmayan sınav giriş belgesi ve nüfus cüzdanını kullanmak suretiyle motorlu taşıtlar ... adaylığı sınavına girdiği sınav esnasında yapılan kontrollerde görevlilerce durumun fark edildiği ve sanık hakkında üzerine atılı suçu işlediği iddiası ile kamu davası açılmıştır.

2. Sanık ... savunmalarında atılı suçu işlediğini kabul etmiş, hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilen sanık ... ise, arkadaşı olan sanık ...'in ricası üzerine sınava girdiğini sınav bitimi gözetmen öğretmenlerin başkasının yerine sınava girdiğini anladıklarını söylemiştir.

3. Dosya arasında bulunan sınav cevap kağıdı fotokopisi incelendiği zaman, sınav başkası ve gözetmen imzasının bulunmadığı anlaşılmıştır.

4. Mahkemece sanığın üzerine atılı özel belgede sahtecilik suçunu işlediğinin tüm dosya kapsamı ile sabit olduğu kabulü ile hakkında temyize konu mahkûmiyet hükmü kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

1. Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 02.05.2012 tarihinden denetim süresi içerisinde ikinci suçun işlendiği 28.08.2014 tarihine kadar zamanaşımı süresinin durduğu belirlenerek inceleme yapılmıştır.

2. Sanık ...'un ricası üzerine temyiz dışı sanık ... ...'ın, motorlu taşıtlar ... adayları sınavına sanık ... yerine girip, sınav kağıdının isim ve cevap anahtarı bölümü üzerinde kodlama yaptığı, sanık ... ...'ın alınan beyanına göre sınav bitiminde durumun fark edildiği ve dosya arasında bulunan cevap kağıdı fotokopisi incelendiği zaman da cevap kağıdında sınav başkanı ya da gözetmen imzasının bulunmadığının anlaşılması karşısında; resmi belge niteliğini kazanmadığı, aday yoklama fişinin iddianameye konu edilmediği,

bu haliyle 5237 sayılı Kanun'un 207 nci maddesinde düzenlenen “özel belgede sahtecilik” suçunun unsurları itibarıyla da oluşmayacağı, fiilin 5236 sayılı Kabahatler Kanunu'nun (5236 sayılı Kanun) 40 ıncı maddesi kapsamında kaldığı gözetilmeden sanığın mahkumiyetline hükmolunması hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Şanlıurfa 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.07.2015 tarihli ve 2015/252 Esas, 2015/675 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 ... maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak,

oy birliğiyle BOZULMASINA, ancak sanığın lehine bulunan ve eyleme uyan 5326 sayılı Kanun'un 40 ıncı maddesinin birinci fıkrasında öngörülen idari para cezasının miktarına göre aynı Kanun'un 20 nci maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendinde yazılı soruşturma zamanaşımının eylemin gerçekleştiği 16.04.2011 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşıldığından,

yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta 1412 sayılı Kanun'un 322 ve 5326 sayılı Kanun'un 24 üncü maddelerinin verdiği yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün bulunduğundan, Kabahatler Kanunu'nun 20 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca sanık hakkında İDARİ PARA PARA CEZASI VERİLMESİNE YER OLMADIĞINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,