Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2019/9859 K.2020/1388

Mahkemenin uyarlama sonucu verdiği kararın temyizi üzerine yapılan incelemede;

Sanık hakkında resmi belgede sahtecelik suçundan 21.02.1994 tarihinde görevsiz mahkemece 1 yıl hapis cezasına hükmedildiği sanık ve müdafinin temyizi üzerine Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 25.09.1997 tarih ve 1997/7885 Esas, 1997/8215 Karar sayılı kararı ile Mahkemenin bu kararının aleyhe temyiz bulunmadığı gerekçesi ile kazanılmış hakları gözetilmek suretiyle bozulduğu, bozma üzerine yapılan yargılamada sanığın ceza miktarı itibarıyla kazanılmış hakları bulunduğu gözetilmeden Mersin 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 28.03.2000 tarih 1997/330 Esas ve 2000/107 Karar sayılı hükmü ile sanık hakkında 4 yıl 8 ay hapis cezasına hükmedildiği,

Bu kararın temyiz edilmeksizin kesinleştiği, 5237 sayılı Kanunun yürürlüğe girmesi nedeniyle de Mersin Cumhuriyet Başsavcılığı Ağır Ceza ilamat masasının 22.10.2015 tarihli yazısı ile uyarlanması talebinde bulunulduğu,

Mersin 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 04.12.2019 tarih 2015/436 E. 2015/501 karar sayılı uyarlama kararı ile sanığın 3 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği bu kararında sanık tarafından temyiz edilmesi nedeni ile yapılan incelemede mahkemece yapılan uyarlama kararına yönelik sair itirazların yerinde olmadığı, ancak aleyhe temyiz bulunmayan görevsiz mahkemece verilmiş ilk karardaki ceza miktarı itibarı ile kazanılmış hakkının korunmamış olması,