Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2020/1007 K.2021/3826

1- Sanıklar hakkında hırsızlık suçundan verilen düşme kararına yönelik katılan vekilinin ve sanık ... müdafinin temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Sanıklara yüklenen hırsızlık suçunun Kanun’daki cezasının türü ve üst sınırına göre, 765 sayılı TCK’nin 102/4. maddesinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihlerinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği ve sanıklar hakkındaki kamu davalarının düşmesine karar verilmesi gerektiği gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir kılınmış; katılan vekilinin ve sanık ... müdafinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükümlerin ONANMASINA,

2- Sanıklar hakkında memurun resmi belgede sahteciliği suçuna yönelik verilen beraat hükümlerine yönelik katılan vekilinin ve sanık ... müdafinin temyiz taleplerinin incelenmesinde;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanıklara yüklenen “memurun resmi belgede sahteciliği” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu,

suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanıklar lehine olan 765 sayılı TCK'nin 102/3. maddesinde öngörülen 10 yıllık asli dava zamanaşımının, kesici son usuli işlem olan sanık ... ve ...'ın sorgusunun yapıldığı 08.08.2005, sanık ...'ın sorgusunun yapıldığı 08.09.2005, sanık ...'in sorgusunun yapıldığı 06.10.2005 tarihlerinden, hüküm tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanık ...'a yüklenen “memurun resmi belgede sahteciliği” suçunun gerektirdiği cezasının üst sınırına göre, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nin 102/3 ve 104/2. maddelerinde öngörülen uzatılmış dava zamanaşımının,

suç tarihi olan 19.04.2005 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekili ve sanık ... müdafinin temyiz nedenleri yerinde görülmüş; olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,