Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2020/1108 K.2020/4235

5271 sayılı CMK‟nin 231/8-son cümlesi uyarınca, 25.03.2008 olan suç tarihinden, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 08.06.2009 tarihine kadar asli zamanaşımı süresinin işlediği, bu tarihten sonra denetim süresi içinde işlenen kasıtlı suçtan dolayı verilen ve 20.11.2014 tarihinde kesinleşen mahkûmiyet hükmü nedeniyle ihbar üzerine dosyanın yeniden ele alındığı, böylelikle hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 08.06.2009 tarihinden itibaren deneme süresi içinde işlenen ikinci suçun suç tarihi olan 08.02.2012 tarihine kadar asli zamanaşımının durduğu gözetilerek yapılan incelemede;

TCK'nun 203. maddesinde, esasta bir şeyin saklanmasını veya varlığının olduğu gibi muhafazasını sağlamak üzere, kanunun veya yetkili makamların emrine uyularak konulmuş mührün kaldırılması veya mührün konuluş amacına aykırı davranış cezalandırılmaktadır.

Mühürleme işleminin amacı, Devlet yönetiminin bir şeyi koruma altına alma ve başkalarının tasarrufunu önleme iradesinin konulan mühürle açıklanmakta olup, bu iradeyi etkisiz duruma getirerek onu ihlal eden herhangi bir eylem suç teşkil etmektedir. Bu nedenle, yasaya uygun biçimde konulan bir mührün varlığı, mühür bozma suçunun ön koşuludur.

Elektrik sayaçlarında bulunan ve bakanlık mührü olarak adlandırılan mühürlerin sayaçlar imal edilirken üretilen sayacın standartlarda uygun şekilde elektrik tüketimini kaydettiğini belirtir mahiyette olması ve bu mühürlerin sayaçlara takılması işlemiyle elektrik dağıtım şirketlerinin bir ilgisinin bulunmaması,

25.03.2008 tarihli kaçak/usulsüz ceryan kullanma tespit tutanağında bakanlık mühürlerine müdahale edildiği tespit edilmiş olup, elektrik dağıtım şirketi tarafından kaçak elektrik kullanımının engellenmesine yönelik bir mühürleme ve bunun sonucunda gerçekleşen mühür bozulması iddiasında bulunulmaması karşısında, kullanılan sayaçtaki bakanlık mühürleriyle oynandığına ilişkin sanığa yüklenen mühür bozma suçunun yasal unsurları itibariyle oluşmadığından beraatine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde mahkumiyetine dair hüküm kurulması,