KÜNYE
11. Ceza Dairesi 2020/1142 E., 2020/6393 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 4 Kasım 2020
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Resmi belgede sahtecilik
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
319 kelime·2 dk okuma
5271 sayılı CMK’nin 231. maddesinin 8. fıkrasının son cümlesi hükmü uyarınca, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 31/01/2013 tarihinden itibaren deneme süresi içinde işlenen ikinci suç tarihi olan 26/02/2014 tarihine kadar dava zamanaşımının durduğu gözetilerek yapılan incelemede;
1- Belgede sahtecilik suçlarında aldatma niteliğinin bulunup bulunmadığının takdirinin hakime ait olduğu gözetilerek, söz konusu sahte belge aslının duruşmaya getirtilerek incelenmesi, dosya arasında bulunan suretinde imzanın da olmadığı anlaşılmakla, söz konusu belgenin aldatma niteliğinin bulunup bulunmadığının tespit edilmesi, aldatma yeteneğinin bulunduğunun anlaşılması halinde ise, temyiz dışı sanıklar ...., .... ve ....’a ait ev ve iş yerlerinde yapılan aramada çok sayıda sahte belgenin ele geçirildiği,
ele geçirilen belgeler arasında 20/09/2007 tarihli .... plakalı araç için “ ....” adına düzenlenmiş “motorlu taşıtların satış veya devrine ait ilişik kesme belgesi/muayene izin belgesi” başlıklı sahte belgenin de olduğu, bu plakalı aracın sanık ...’e ait olduğu ve bu nedenle sanığın temyiz dışı diğer sanıklarla birlikte hareket ederek resmi belgede sahtecilik suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasında;
sanığın savunmasında suçlamaları kabul etmediğini, diğer sanıkları tanımadığını, belgedeki aracın kendisinin kullandığı araç olduğunu ancak isim bölümündeki kişiyi tanımadığını, ayrıca aracı 2006 yılının 7. ya da 8. ayında sattığını beyan etmesi karşısında;
gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespit edilmesi bakımından sanığın aracı ne zaman devrettiğinin tespit edilmesi ile sanığın diğer sanıklarla eylem ve fikir birliği içerisinde hareket ederek suça konu sahte belgeyi düzenlettirdiğine dair savunmasının aksini ortaya koyan delillerin nelerden ibaret olduğunun gerekçeli kararda tartışılması ile hüküm kurulması gerekirken yetersiz gerekçeyle mahkumiyet kararı verilmesi,
Yargıtay 11. Ceza Dairesi, E. 2020/1142, K. 2020/6393, 4 Kasım 2020 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama