Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2020/1193 K.2020/3027

Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü’nün 25.03.2020 tarih ve 2019/21059 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 07.04.2020 tarih ve KYB-2020/40575 sayılı ihbarname ile;

Özel belgede sahtecilik suçundan şüpheliler ..., ... ve ... haklarında yapılan soruşturma evresi sonunda Erciş Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 03/04/2019 tarihli ve 2018/4580 soruşturma, 2019/898 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik itirazın reddine ilişkin mercii Erciş Sulh Ceza Hakimliğinin 24/04/2019 tarihli ve 2019/1353 değişik iş sayılı kararının "5271 sayılı Kanun’un 160. maddesi uyarınca, Cumhuriyet savcısının, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlaması gerektiği,

aynı Kanun’un 170/2. maddesi gereğince yapacağı değerlendirme sonucunda, toplanan delillerin suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturduğu kanısına ulaştığında iddianame düzenleyerek kamu davası açacağı, aksi halde ise anılan Kanun’un 172. maddesi gereği kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karar vereceği, buna karşın Cumhuriyet savcısının 5271 sayılı Kanun’un kendisine yüklediği soruşturma görevini yerine getirmediği, ortada yasaya uygun bir soruşturmanın bulunmadığı durumda, anılan Kanun’un 173/3. maddesindeki koşullar oluşmadığından,

itirazı inceleyen merciin Cumhuriyet savcısının soruşturma yapmasını sağlamak maksadıyla itirazın kabulüne karar verebileceği yönündeki açıklamalar karşısında,

Dosya kapsamına göre, somut olayda, sanığın müştekiden alacaklı olduğundan bahisle, Erciş İcra Müdürlüğü'nde devam eden 2011/693 esas sayılı dosyadan takibe başlandığı, ancak bahse konu senedin üzerinde sanık tarafından tahrifat yapılarak menfaat elde edilmeye çalışıldığı, bu nedenle sanık hakkında Erciş Cumhuriyet Başsavcılığına resmi belgede sahtecilik ve dolandırıcılık suçlarından şikayette bulunulduğu, bu soruşturma sonucunda dava açıldığı, Erciş Ağır Ceza Mahkemesinin 02/05/2013 tarihli ve 2013/45 esas, 2013/176 sayılı kararında, sanığın beraatine karar verildiği,

müştekinin aynı zamanda sanık tarafından tahrifat yapılarak ileri sürülmüş senetten borçlu olmadığına binaen Erciş 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2016/671 esas sayılı dosyası üzerinden menfi tespit davası açılmış ve 31/10/2018 tarihli Adli Tıp Kurumu tarafından sunulmuş olan raporda "İnceleme konusu senette miktarın yazı ile yazıldığı bölümün baş tarafındaki "E" harfinin alt tarafında evvelce mevcut "5" rakamı üzerine benzer fiziki evsafta kalem ile sürşarj ve tamamlama yöntemiyle "E" harfinin yazılmış olduğu,

yine "beş" kelimesinin sonundaki "ş" harfinin üzerinden gidilmiş olduğu ve devamında evvelce mevcut olan "Milyon" yazısının benzer fiziki evsafta kalem ile sürşarj ve tamamlama yöntemiyle "bin" yazısına dönüştürüldüğü, miktarın yazı ile yazıldığı bölümün sonundaki kapama işaterinin "L" harfine dönüştürüldüğü, isim bölümündeki "Yaver" yazısı üzerinden gidilmiş olduğu, düzenleme tarihinin yıllar hanesinin onlar ve yüzler basamağındaki rakamların üzerinden gidilmiş olduğu,

"2006 mod 2524 kamyon kaydına karşılığı" yazılarının farklı fiziki evsafta kalem ile bulundukları yerlerine miktarın rakam ile yazıldığı bölümün yazılmasından sonra yazılmış olduğu hususlarının bildirildiği" ve Erciş 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 23/01/2019 tarihli ve 2016/671 esas, 2019/75 sayılı kararı ile alacağın 50.000,00-TL'si bakımından davacı olan müştekinin borçlu olmadığına karar verildiği anlaşılmakla; beraat kararından sonra düzenlendiği anlaşılan Adli Tıp raporu içeriği ve Erciş 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin anılan kararının yeni delil mahiyetinde olduğu dikkate alınarak,

şüphelilerin hukuki durumlarının değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, şüphelilerin yargılamasının Erciş Ağır Ceza Mahkemesinde yapıldığından bahisle kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği cihetle, itirazın açıklanan nedenle kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden” bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca, bozulması istenilmiş olmakla,