Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2020/1419 K.2020/5610

Sanık hakkında, Mahkemenin 2007/63 esas, 2008/331 karar sayılı ilamı ile kurulan mahkûmiyet hükmünün kesinleştiği 25.09.2013 tarihi ile kanun yararına bozma tarihi olan 04.12.2017 tarihleri arasında dava zamanaşımının durduğu gözetilerek yapılan incelemede;

1) Sanık hakkında “dolandırıcılık” suçundan verilen hüküm kurulmasına yer olmadığına dair karara yönelik sanığın temyiz talebinin incelenmesinde:

Dolandırıcılık suçu yönünden kanun yararına bozma yoluna gidilmemiş olması gerekçesiyle verilen “hüküm kurulmasına yer olmadığına” ilişkin kararın, CMK'nin 223. maddesinde sayılan hüküm niteliğindeki kararlardan olmadığı ve temyiz yeteneği bulunmadığı anlaşılmakla; sanığın temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2) Sanık hakkında “resmi belgede sahtecilik” suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik sanığın temyiz talebinin incelenmesi:

Sanığın hakkındaki beraat kararının gerekçesi dışında temyizde hukuki yararının olmadığı ve gerekçeye yönelik bir temyizin de bulunmadığı anlaşıldığından temyiz talebinin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

3) Sanık hakkında “özel belgede sahtecilik” suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik sanığın temyiz talebinin incelenmesi:

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanığın diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak;

Adli emanetin 2007/3140 sırasında kayıtlı suça konu belgeler hakkında herhangi bir karar verilmemesi,