Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2020/148 K.2020/1014

I- 13.03.2008 tarihli fiili nedeniyle resmi belgede sahtecilik suçundan verilen mahkumiyet kararına yönelik sanığın temyiz taleplerinin incelenmesinde:

Suça konu nüfus cüzdanı talep belgesi ve nüfus cüzdanının ilgili makamlarca düzenlendiğinin anlaşılması karşısında tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiş, sanığın mağdur adına oluşturulan sahte nüfus cüzdanı talep belgesi ile nüfus müdürlüğünden sahte nüfus cüzdanı alarak kullanmasından ibaret fiillerinin zincirleme şekilde resmi belgede sahtecilik suçunu oluşturduğu halde TCK’nin 43/1. maddesinin uygulanmaması isabetsizliği aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni sayılmamış, 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılamada toplanan deliller, gerekçeli kararda gösterilip, tartışılarak, yüklenen suçun sübutu kabul, kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, temel cezayı teşdit nedeninin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştiri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle hükmün ONANMASINA,

II- 17.09.2007 tarihli fiili nedeniyle resmi belgede sahtecilik suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanığın temyiz taleplerinin incelenmesine gelince;