Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2020/1618 K.2021/13572

5271 sayılı CMK’nin 231/8-son cümlesi uyarınca, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 01.04.2010 tarihinden, denetim süresi içinde ikinci suçun işlendiği 25.07.2013 (Köy tüzelkişiliğine ait veya köylünün ortak yararlanmasındaki taşınmazlara tecavüz suçu nedeniyle kolluğun tespit tarihi) tarihine kadar dava zamanaşımının durduğu gözetilerek yapılan incelemede; Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanık ve katılan vekilinin diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak;

1) UYAP sisteminden yapılan kontrolde sanık hakkında mühür bozma suçundan kesinleşmiş hükümler olduğu, adli sicil kaydında kesinleşen mahkûmiyetlerindeki suç tarihlerinin dahi dosyamız suç tarihleri ile zincirleme suç hükümlerini oluşturabilecek mahiyette olma ihtimali bulunduğunun anlaşılması karşısında; her iddianameye kadar olan eylemlerin zincirleme biçimde işlenmiş bir mühür bozma suçunu, iddianameden sonraki eylemlerin ise ayrı suçu oluşturacağı gözetilerek sanık hakkında devam eden ve sonuçlanmış dava dosyalan getirtilip incelenerek, aynı yer ile ilgili irtibatlı dosyaların mümkünse birleştirilmesi,

değilse gerekli belgelerin onaylı örneklerinin dosya içerisine alınmasından sonra zincirleme suç hükümlerinin uygulama olanağının bulunup bulunmadığının tartışılması, kesinleşmiş hükmün zincirleme suç kapsamında kaldığının veya TCK’nin 61. maddesi uyarınca alt sınırdan uzaklaşmayı gerektirecek nitelikte olduğunun anlaşılması halinde ise tayin olunacak cezadan kesinleşmiş önceki cezanın Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 15.03.2016 tarihli, 2014/487 Esas 2016/128 Karar sayılı ilamında belirlediği ilkeler uyarınca mahsup edilmesi gerektiği dikkate alınarak,

sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, eksik araştırma ile hüküm kurulması,