Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2020/1869 K.2021/449

I- Sanık ...’in temyiz nedenlerinin incelenmesinde

Bozma kararı sonrasında yapılan yargılamada verilecek hükmün yine Yargıtay temyiz incelemesine tabi olacağı ve temyiz süresinin 7 gün olduğu gözetilmeden mahkemenin bozma sonrası verdiği hükme yönelik olarak 15 gün temyiz süresi belirleyerek tebliğ edilmesinde, kanun yolu başvuru süresi bakımından yanıltılan sanığın, 04/10/2009 tarihinde yüze karşı verilen kararı , 19/11/2019 havale tarihli dilekçe ile temyiz ettiği anlaşıldığından, vaki temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'nin 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

II- Katılan vekilinin temyiz nedenlerinin incelenmesine gelince

Hükümden önce 05/08/2017 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7035 sayılı Kanunun 21.maddesi ile 5271 sayılı CMK'nin 291. maddesinin 1. fıkrasında düzenlenen ve Bölge Adliye Mahkemelerinin kararlarına karşı yedi gün olarak öngörülen temyiz süresinin on beş gün olarak değiştirildiği ancak Bölge Adliye Mahkemelerinin faaliyete geçtiği 20/07/2016 tarihinden önce verilen ve Yargıtay'dan geçen dosyalar hakkında 5320 sayılı Yasanın 8. maddesi uyarınca hüküm kesinleşinceye kadar 1412 sayılı CMUK'nin 305 ila 326. maddelerinin uygulanması gerektiği ve 1412 sayılı CMUK'nin 310. maddesi uyarınca da temyiz süresinin bir hafta olduğu

gözetilmeden temyiz süresinin 15 gün olduğu belirtilmek suretiyle yanıltıcı ifade kullanılmış olması, kanun yoluna ilişkin süreler konusunda 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanununda ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununda farklı düzenlemelere yer verilmesi,

7035 sayılı Kanunla yapılan değişiklikten sonra temyiz süresi konusunda tereddütlerin hasıl olması ve ilk derece mahkemelerince yanıltıcı ifadeler kullanılmasının, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 13/10/2015 gün ve 2015/11-120 Esas, 2015/313 Karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere avukatlar da dahil olmak üzere başvurucuların kanun yolunda yanılmalarına sebep olduğu gibi Anayasa Mahkemesi'nin 09/06/2016 tarihli kararına göre bu durumun adil yargılanma hakkı kapsamında mahkemeye erişim hakkının ihlali niteliğinde bulunması nedeniyle,

katılan vekilinin 07/11/2019 tarihli temyiz isteminin süresinde olduğunun kabulü gerektiği değerlendirilerek yapılan incelemede;

Sahte fatura kullanma suçları yönünden; sanıklar hakkında açılan davada, 213 sayılı Kanun'un 367. maddesine göre dava şartı olan mütalaa yokluğundan CMK'nin 223/8. maddesi gereğince davanın düşmesine karar verilmesi gerektiği, sahte fatura düzenleme suçları yönünden ise; sanıklara yüklenen suçların Kanun’daki cezalarının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e maddesinde öngörülen asli dava zamanaşımının, suç tarihlerinden 15/10/2018 olan iddianame tarihine kadar gerçekleştiği ve sanıklar hakkındaki kamu davasının düşmesine karar verilmesi gerektiği, gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir kılınmış olup, katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükümlerin ONANMASINA,