Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2020/203 K.2022/16592

... ...

1) Sanıkların, 2011 takvim yılında gerçek bir mal teslimi veya hizmet ifası olmaksızın komisyon karşılığı sahte belge düzenleyerek sahte fatura ticareti yaptıkları iddiasıyla açılan kamu davasında; sanıkların eyleminin kül halinde sahte fatura düzenleme suçunu oluşturduğu gözetilmeden eylem ikiye bölünerek sanıklar hakkında “sahte fatura düzenleme” ve “özel belgede sahtecilik” suçlarından ayrı ayrı hükümler kurulması,

2) 5271 sayılı CMK'nin 225. maddesi uyarınca hükmün konusu duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiil ve failden ibaret olup, iddianamede açıklanan ve suç oluşturduğu ileri sürülen fiilin dışına çıkılarak açılmayan davadan yargılama yapılıp hüküm kurulmasının mümkün bulunmadığı, Bursa Cumhuriyet Başsavcılığının 17.06.2014 tarihli iddianamesi ile mütalaa ve ekindeki vergi suçu raporuna uygun olarak “2011 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçundan kamu davası açılan sanıklar hakkında “sahte fatura kullanma” suçundan açılmış bir dava bulunmadığı,

birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar olan “sahte fatura düzenleme” ve “sahte fatura kullanma” suçlarının birbirine dönüşemeyeceği gözetilmeden, iddianame dışına çıkılarak “sahte fatura kullanma” suçundan mahkumiyet kararları verilmesi,

3) Hükümlerden sonra 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren, 7394 sayılı Kanun’un 4 ve 5. maddeleriyle değişik 213 sayılı Kanun’un 359. maddesinin 3, 4, 5 ve 6. fıkra hükümleri uyarınca 5237 sayılı TCK'nin 7/2. maddesi de gözetilerek öncelikle lehe Kanun’un tespit edilip uygulama yapılması ve her iki Kanunla ilgili uygulamanın gerekçeleriyle birlikte denetime olanak verecek şekilde ayrıntılı olarak kararda gösterilmesi suretiyle sanıkların hukuki durumlarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

...