Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2020/207 K.2023/1028

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu,

gerekçeli kararın sanıklara tebliğine ilişkin işlemlerin usulüne aykırı olması nedeniyle 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği sanık ... müdafiinin ve sanık ...'ün temyiz isteklerinin öğrenmeyle süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Gebze Cumhuriyet Başsavcılığının 10.10.2013 tarihli ve 2013/400 sayılı iddianamesi ile sanıklar hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 37 nci maddesinin birinci fıkrası delaletiyle ayrı ayrı resmi belgede sahtecilik suçundan aynı Kanun'un 204 üncü maddesinin birinci fıkrası ile 53 üncü maddesi uyarınca Gebze Ağır Ceza Mahkemesine kamu davası açılmıştır.

2. Gebze 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 06.03.2015 tarihli ve 2013/296 Esas, 2015/109 Karar sayılı kararı ile resmi belgede sahtecilik suçundan zincirleme suç hükümlerinin uygulanması bakımından sanıkların ek savunmalarına da başvurulmak suretiyle sanıklar hakkında ayrı ayrı; 5237 sayılı Kanun'un 204 üncü maddesi, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci ile 53 üncü maddeleri uyarınca 2'şer yıl 7'şer ay ve 7'şer gün hapis cezası ile cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir.

3. Tebliğnamede, her iki sanık hakkındaki hükümlerin onanması yönünde görüş bildirilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanık ... müdafiinin temyizi, sanığın diğer sanık ...'ün yanında işçi olması nedeniyle asıl ticari ilişkinin sanık ... ile katılanlar arasında olduğuna ve verilen çeklerin sahte olduğunu bilmediğine bu sebeple suç işleme kastı bulunmadığından kararın sanık ... lehine bozulması gerektiğine ilişkindir. 2. Sanık ...'in temyizi, suça konu sahte çekleri diğer sanık ...'in verdiğine, kendisinin yalnızca Nejdet ile katılanları tanıştırdığına ve birlikte ticari alışveriş yapmadığına, bu sebeple beraat etmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Katılanlardan ...'ın NGY.... Şirketi'nin sahibi, ...'nun ise bu şirketin satış temsilcisi olduğu ve sanıkların katılanlara ait şirketten inşaat malzemesi kiraladıkları ve satın aldıkları, bu ticari ilişki sebebiyle sanıkların katılan şirkete borçlarını ödemek amacıyla Mayıs ayının başında birlikte gelerek suça konu çeklerden 24.250,00 TL'lik, 25.05.2012

tarihinde ise 26.300,00 TL'lik çeki verdikleri, çeklerin sahte olduğunun anlaşılması üzerine katılanların önceden polise haber vererek 26.05.2012 tarihinde sanıklardan Nejdet'i iş yerlerine davet ettikleri ve Nejdet'in 18.000,00 TL'lik sahte çekle yakalandığı anlaşılmıştır.

2. Bilirkişi raporuna göre suça konu çeklerin tamamen sahte olduğu ve mahkeme gözlemine göre yasal unsurları haiz olan çeklerin aldatıcılık niteliklerinin de bulunduğu belirlenmiştir.

3. Katılanların süregelen beyanlarından sanıkların birlikte alışveriş yaparak çekleri de birlikte verdikleri anlaşılmıştır.

4. Sanıklar ise atılı suçlamayı inkar edip birbirlerini suçlamışlar, suça konu çeklerin sahteliğini bilmediklerini savunmuşlardır.

5. Mahkemece suça konu sahte çekleri sanıkların iştirak halinde katılanlara önceden doğmuş borçları için aynı suç işleme kararının icrası kapsamında farklı zamanlarda verdiklerinin sabit olması nedeniyle sanıklar hakkında zincirleme şekilde resmi belgede sahtecilik suçundan ayrı ayrı mahkumiyet hükümleri kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

1. 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık ... müdafii ile sanık ...'ün yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Gebze 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 06/03/2015 tarihli ve 2013/296 Esas, 2015/109 Karar sayılı kararında sanık ... müdafii ile sanık ... tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık ... müdafii ile sanık ...'ün temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,