Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2020/2196 K.2021/1436

1- 5271 sayılı CMK'nin 225. maddesi uyarınca hükmün konusu duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiil ve failden ibaret olup, iddianamede açıklanan ve suç oluşturduğu ileri sürülen fiilin dışına çıkılarak açılmayan davadan yargılama yapılıp hüküm kurulmasının mümkün bulunmadığı; Malatya Cumhuriyet Başsavcılığı‘nın 26/11/2013 tarihli 2013/21773 Soruşturma ve 2013/7880 Esas sayılı iddianamesiyle 213 sayılı VUK’nin 367. maddesine göre dava şartı olan komisyon mütalaasına uygun olarak sanıklar ... ve ... haklarında “defter ve belge gizleme” suçundan kamu davası açıldığı, sanık ... hakkında bu suç yönünden açılmış bir dava bulunmadığı gözetilmeden, sanık ... hakkında da dava konusu yapılmayan “defter ve belge gizleme” suçundan mahkûmiyet hükmü kurulması,

2- Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 141, 5271 sayılı CMK'nin 34/1, 230 ve 1412 sayılı CMUK'nin 308/7. maddeleri uyarınca mahkeme kararlarının Yargıtay denetimine olanak verecek biçimde açık ve gerekçeli olması ve Yargıtay’ın bu işlevini yerine getirmesi için gerekçe bölümünde iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlerin belirtilmesi, mevcut delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterilmesi ve ulaşılan kanaat, sanıkların suç oluşturduğu sabit görülen fiilleri ve bunun nitelendirilmesinin belirtilmesi, delillerle sonuç arasında bağ kurulması gerektiği gözetilmeden, sanıklar hakkında gerekçesiz olarak mahkûmiyet hükümleri kurulması,

3- Her takvim yılında işlenen “sahte fatura düzenleme” eylemlerinin birbirlerinden ayrı ve bağımsız suçları oluşturduğu cihetle, her takvim yılı için, zamanaşımı süreleri de dikkate alınarak, ayrı ayrı hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, sanıklar hakkında hangi takvim yılına ilişkin olduğu da belirtilmeksizin tek hüküm kurulması,

4- Sanıklar hakkında, 213 sayılı VUK'nin 359/b. ve TCK’nin 43. maddesi uyarınca hükmedilen 3 yıl 9 ay hapis cezasından, TCK’nin TCK 62. maddesi uyarınca indirim yapılırken, sonuç cezanın “3 yıl 1 ay 15 gün” yerine “2 yıl 13 ay 15 gün” olarak belirlenmesi suretiyle eksik ceza tayini yasaya aykırı,

5- 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,