Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2020/2231 K.2021/4440

1-Sanığın temyiz dilekçeleri ekinde sunduğu İdil Devlet Hastanesi ve İstanbul Bakırköy Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesi raporları içeriğine göre sanığın 5237 sayılı TCK'nin 32. maddesi gereğince suçu işlediği sırada akıl hastalığı veya zayıflığı nedeniyle eylemin hukuksal anlam ve sonuçlarını algılama ve davranışlarını yönlendirme yeteneğini tamamen kaldıracak veya önemli ölçüde azaltacak şekilde akıl hastalığının bulunup bulunmadığı hususunda Adli Tıp Kurumu İlgili İhtisas Dairesi'nden rapor alındıktan sonra sonucuna göre hukuksal durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2-5816 sayılı Kanunun 1/1. maddesinde düzenlenen suçun gerçekleşmesi için hakaret eyleminin alenen işlenmesi gerektiği, aleniyet unsurunun gerçekleşmesi için ise, olay yerinde başkalarının bulunması yeterli olmayıp, hakaretin belirlenemeyen sayıda kişi tarafından görülme, duyulma ve algılanabilme olasılığının bulunması, herhangi bir sınırlama olmaksızın herkese açık olan yerlerde işlenmesinin gerekmesi karşısında, somut olayda cezasını infaz etmekte olan sanığın mahkemeye hitaben yazdığı dilekçe ile gerçekleştirdiği eyleminde aleniyet unsurunun ne şekilde gerçekleştiği karar yerinde tartışılmadan, eksik inceleme ile hüküm kurulması,

3-Kabule göre de;

Kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olan TCK'nin 53. maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarına hükmedilmemesi,