Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2020/2625 K.2024/1834

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Bakırköy 28. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.11.2014 tarihli ve 2014/302 Esas, 2014/598 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Kararın sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 27.02.2019 tarihli ve 2017/2673 Esas, 2019/2057 Karar sayılı ilamı ile; "Davanın görüldüğü yer mahkemesinin yargı çevresi içinde başka bir suçtan infaz kurumunda hükümlü bulunan sanığın duruşmaları kendiliğinden takip etme olanağı bulunmadığı gözetilerek, hükmün verileceği oturumda hazır bulundurulması gerektiği gözetilmeden, yokluğunda duruşma yapılıp mahkûmiyet hükmü kurulmak suretiyle 5271 sayılı CMK'nin 193 ve 196. maddelerine aykırı davranılarak savunma hakkının kısıtlanması, yasaya aykırı, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan

" gerekçeleriyle, bozulmasına karar verilmiştir.

3. Bozma üzerine Bakırköy 28. Asliye Ceza Mahkemesi 25.11.2019 tarihli 2019/214 Esas, 2019/677 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; mahkemece hakkında verilen mahkumiyet hükmünün bozulmasına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Zabıtaca suç tarihi ve saatinde şüphe üzerine yakalanan sanığın üzerinde yapılan aramada Mehmet Çiftçi adına düzenlenmiş sahte sürücü belgesi ele geçirildiği, kriminal labaratuvarı uzman raporundan sürücü belgesinin sahte olduğunun ve aldatma niteliğinin bulunduğunun tespit edildiği, sanığın tutanağında ikrarda bulunduğu, bu suretle sanığın resmi belgede sahtecilik suçunu işlediği iddiasıyla kamu davası açıldığı, sanık hakkında ilk derece mahkemesince yapılan yargılama neticesinde mahkumiyet hükmü verildiği, sanığın temyizi üzerine Yargıtay tarafından bozma kararı verildiği,

ilk derece mahkemesi tarafından suça konu sahte sürücü belgesi hakkında bilirkişi raporu alındığı, iğfal kabiliyetinin incelendiği ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirilerek, sanığın resmi belgede sahtecilik suçunu işlediği sabit kabul edilip temyize konu mahkumiyet hükmü kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanığın diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak; Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen; sanığın sabıka kaydında yer alan Küçükçekmece 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 2009/978 Esas, 2013/679 Karar sayılı ilamına konu mahkûmiyet kararı yerine daha az cezaya hükmolunan Diyarbakır 7.Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2007/512 esas ve 2009/538 Karar sayılı mahkûmiyet ilamının tekerrüre esas alınması hususu dışında hükümlerde hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Bakırköy 28. Asliye Ceza Mahkemesi 25.11.2019 tarihli 2019/214 Esas, 2019/677 Karar sayılı kararına yönelik hükmün, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Kanun’un 322 nci maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan,

Hüküm fıkrasının yedi numaralı bölümünde yer alan "Sanığın K.Çekmece 7.ASLCM'nin 2009/978 Esas sayılı dosyasından mahkum olduğu ve bu dosya nedeniyle mükerrir olduğu anlaşılmakta ise de mahkememizin ilk kararında tekerrüre esas olarak Diyarbakır 7.ASLCM'nin 2007/512 Esas sayılı ilamı ile verilmiş olan 1 yıl 3 ay hapis cezasının esas alınmış olduğu ve bu kararın sadece sanık tarafından temyiz edilmiş olduğu anlaşılmakla sanığın bu hususta kazanılmış hakkı bulunduğu sonucuna varıldığından Diyarbakır 7.Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2007/512 esas sayılı dosyasının tekerrüre esas alınmasına,

dolayısıyla sanığın mükerrir olduğu anlaşıldığından TCK.'nun 58/6. maddesi gereğince sanığın cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine" ibarelerinin çıkartılarak yerine, "Sanık hakkında verilen Küçükçekmece 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 2009/978 Esas, 2013/679 Karar sayılı dosyasının tekerrüre esas alınmasına,

sanığın mükerrir olduğu anlaşıldığından TCK nın 58 inci maddesinin 6 ncı ve 7 nci fıkraları uyarınca sanığın cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezanın infazından sonra denetim serbestlik tedbirinin uygulanmasına aleyhe temyiz bulunmadığından 1412 sayılı CMUK'nin 326/son ve 5275 sayılı Kanun’un 108/2. maddeleri gereğince koşullu salıvermeye eklenecek sürenin, hatalı uygulama sonucu hükümde gösterilen ilam nedeniyle koşullu salıverilmeye eklenecek süreden fazla olmayacağı hususunun infaz aşamasında gözetilmesine" ibarelerinin eklenmesi suretiyle, hükmün, tebliğname’ye aykırı olarak,

oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,