Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2020/2738 K.2022/21051

1.Sanıklar hakkında “2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçundan açılan kamu davasında; sanıklar ... ve ...’in sigortalı işe gireceklerini zannederek bir takım belgelere imza attıklarını, sahte fatura düzenlemediklerini savunmaları, sanık ...’ın, şirketteki hisselerin 15.07.2010 tarihinde diğer sanıklara devredildiğini, bu tarihten sonra şirketle ilişkisinin bulunmadığını belirtmesi,

sanık ... ve ...’in aynı tarihte Ankara 59. Noterliğinde 23202 yevmiye numaralı hisse devri sözleşmesi yapmış olmalarına rağmen, duruşmada birbirlerini tanımadıklarını beyan etmeleri, vergi tekniği raporunda 15.07.2010 tarihi öncesi sahte belge düzenlendiğine dair objektif veri tespit edilemediğine dair belirlemeler bulunması karşında; maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti bakımından:

a. Sanıklar ... ve ...’in yüzleştirilerek aralarında hisse devri sözleşmesi yapmış olmalarına rağmen birbirlerini tanımadıkları yönündeki beyanlarının açıklığa kavuşturulması, gerekirse hisse devir sözleşmesindeki imzaların aidiyeti konusunda imza incelemesi yaptırılması,

b.Kanaat oluşturacak sayıda suça konu fatura asıllarının, bu faturaları kullanan mükelleflerden veya bu mükelleflerin ve mükellef şirketin bağlı bulunduğu vergi dairesinden sorulmak suretiyle, getirtilip dosya içine konulması, sanıklara gösterilerek yazı ve imzaların kendilerine ait olup olmadığının sorulması, faturalardaki yazı ve imzaların kendilerine ait olmadığını söylediği takdirde; yazı ve imza örnekleri temin edilerek, faturalardaki yazı ve imzaların sanıklara ait olup olmadığı konusunda uzman bir kurum veya kuruluştan rapor alınması,

c.Faturaları kullandığı belirlenen mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığını araştırılması; dava açılmış ise, dosyalarının getirtilerek incelenmesi ve bu davayla ilgili belgelerin onaylı örneklerinin çıkartılarak dosya içine konulması,

d.Faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin, CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi; kendilerinden, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıklarının, sanıkları tanıyıp tanımadıklarının ve faturaların alınması konusunda sanıkların bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanıkların hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ile yazılı şekilde hükümler kurulması yasaya aykırı,

2. Suçların sübutu halinde ise; hükümlerden sonra 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren, 7394 sayılı Kanun’un 4 ve 5. maddeleriyle değişik 213 sayılı Kanun’un 359 maddesinin 3,4,5 ve 6. fıkra hükümleri uyarınca 5237 sayılı TCK'nin 7/2. maddesi de gözetilerek öncelikle lehe Kanun’un tespit edilip uygulama yapılması ve her iki Kanunla ilgili uygulamanın gerekçeleriyle birlikte denetime olanak verecek şekilde ayrıntılı olarak kararda gösterilmesi suretiyle sanıkların hukuki durumlarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,