Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2020/2829 K.2022/7518

1- Sanık hakkında “defter, kayıt ve belgeleri gizleme” suçundan açılan kamu davasında, maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti bakımından; katılan idareden, ibrazı istenen defter ve belgelerin varlığını kanıtlayan belgelerin bulunup bulunmadığı sorularak, varsa buna ilişkin tutanak ve belgelerin istenmesi; defter ve belgelerin ibrazına ilişkin isteme yazısını tebliğ eden ...’in duruşmaya çağrılarak CMK’nin 48. maddesi uyarınca tanıklıktan çekinme hakkı hatırlatılıp tanık sıfatıyla dinlenmesi, “Tebliğ Alındı” belgesi gösterilerek, isteme yazısının sanığa tebliğ edilip edilmediği, sanığın imzasının neden alınmadığı,

“Teslim Alan” bölümündeki “Ad ve Soyad” ve “TC Kimlik Numarası”na ilişkin el yazısı ile “Dairede Rızaen Teslim Aldım” şeklindeki el yazısının kime ait olduğunun sorulması, gerekirse söz konusu el yazılarının sanığın eli ürünü olup olmadığı konusunda bilirkişi incelemesi yaptırılması, sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve incelemeyle beraat hükmü kurulması yasaya aykırı,

2- Suçun sübutu hâlinde; hükümden sonra 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren, 7394 sayılı Kanun’un 4 ve 5. maddeleriyle, 213 sayılı Kanun'un 359 ve 367. maddelerinde değişiklik yapılmış olup aynı Kanun'un 6. maddesiyle, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'na eklenen geçici 34. maddenin 3. fıkrasındaki "Bu maddeyi ihdas eden Kanun'un yayımı tarihinde 359. madde kapsamına giren suçlardan dolayı temyiz veya istinaf kanun yolu incelemesinde bulunan dosyalardan,

359. maddede bu maddeyi ihdas eden Kanunla yapılan düzenlemeler nedeniyle lehe değerlendirme yapılması gereken dosyalar hakkında bozma kararı verilir" hükmü uyarınca, 5237 sayılı TCK'nin 7/2. maddesi de gözetilerek, 7394 sayılı Kanun’un 4. maddesi ile getirilen etkinlik pişmanlık hükümlerine göre, sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,