Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2020/295 K.2022/21153

1)Suç tarihinde Ziraat Bankası ... Şube Müdürü olan sanığın, 2006 yılında ... isimli kişinin kredi borcunu ödememesi nedeniyle kredi çekme esnasında teminat amaçlı verdiği bonoyu icra takibi için avukata vereceği sırada ciro silsilesindeki kopukluğu gidermek amacıyla lehtar kısmında yazan "TC Ziraat Bankası A.Ş" ifadesinin üstünü çizip "..." yazıp paraf atmadığı ve bu şekilde icra takibine koyduğu anlaşılan olayda.

Suça konu bononun Mahkemece incelenmesinde aldatma kabiliyetinin bulunduğu tespit edilmiş ise de, dosya arasında bulunan belge fotokopisinin heyetçe yapılan gözleminde tahrifatın ilk bakışta fark edildiğinin kabulü karşısında; mevcut haliyle belge üzerinde yapılan sahteciliğin aldatıcılık niteliğinin bulunmadığı anlaşılmakla; yasal unsurları oluşmayan özel belgede sahtecilik suçundan sanığın beraati yerine mahkumiyetine hükmolunması,

2)Kabule göre de;

Adli sicil kaydına göre, sanığın suç tarihi itibarıyla kasten işlediği suçtan dolayı kesinleşmiş mahkûmiyet hükmünün bulunmadığı, 5271 sayılı CMK'nin 231. maddesinin 8. fıkrasına eklenen 2. cümle hükmünün suç tarihinden sonra 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe girdiği gözetilmeden; sanık hakkında “daha önce hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı bulunmasına rağmen sanığın denetim süresi içinde kasıtlı suç işlediği” şeklindeki yetersiz gerekçeyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,