Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2020/307 K.2022/2537

1) Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.10.2003 tarih ve 232-250 sayılı, 09.10.2012 tarih 2011/8-335 Esas 2012/1804 sayılı kararlarında da açıklandığı üzere, sahtecilik suçunun oluşabilmesi için belgenin nesnel olarak aldatıcılık niteliğinin bulunması ve aldatma keyfiyetinin belgeden objektif olarak anlaşılması gerektiği, muhatabın hatasından, dikkatsizlik veya özensizliğinden kaynaklanan fiili iğfalin, aldatıcılık niteliğinin varlığını göstermeyeceği ve belgede sahtecilik suçlarında aldatıcılık niteliği bulunup bulunmadığının takdir ve tayini hakime ait olup,

yasal unsurlarının tam olup olmadığı ve aldatıcılık niteliğinin bulunup bulunmadığı hususunda gözlem yapılması gerekiyorsa da; dosyada bulunan suça konu sürücü belgesinin üzerinde heyet olarak yapılan incelemede; suçtan zarar gören ...’nın kimlik bilgilerine göre düzenlenmiş 2129 belge numaralı C sınıfı sürücü belgesi olduğu ve üzerinde ...’ya ait fotoğrafın bulunduğu, emanetin 2010/43 sırasında kayıtlı sürücü belgesinin belge numarasının 2129 ve E sınıfı olduğu, kolluk görevlileri tarafından tutulan 22.03.2010 tarihli tutanakta;

... üzerinden çıkan ... adına düzenlenmiş sürücü belgesindeki fotoğrafın ...’e ait olduğu ve fotoğraf üzerinde mühür olmadığı, 2129 belge numaralı, E sınıfı sürücü belgesi olduğu, 12.04.2011 tarihli oturumda dinlenen bilirkişinin, suça konu sürücü belgesi üzerindeki fotoğrafın ...’ya ait olduğu, belgenin bu haliyle geçerli bir belge niteliğinde olduğu aldatma kabiliyetinin bulunmadığını belirtmesi karşısında; suça konu sürücü belgesinin dosya içinde aslı bulunan belge olup olmadığı, sahteciliğin ve aldatma niteliğinin ne şekilde oluştuğu tartışılmadan eksik inceleme ile mahkumiyet hükmü kurulması,