KÜNYE
11. Ceza Dairesi 2020/3169 E., 2021/2665 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 16 Mart 2021
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Mühür Bozma
- Hüküm
- Mahkumiyet, beraat
Karar Metni
259 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
I. Sanık ... hakkında verilen hükme yönelik katılan vekilinin temyiz talebinin incelenmesi
Katılan vekilinin temyiz isteminin, sanık hakkında kurulan mahkûmiyet hükmü nedeniyle katılan lehine vekalet ücreti tayin edilmesi gerektiğine yönelik olduğu anlaşıldığından, vekâlet ücretiyle sınırlı olarak yapılan incelemede;
Sanığın mahkûmiyetine karar verildiği halde, kendisini vekil ile temsil ettiren katılan lehine, hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca maktu avukatlık ücretine hükmolunmaması,
Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Kanun’un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasına "katılanın kendisini vekil ile temsil ettirdiği anlaşıldığından, hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca takdir edilen 2725-TL avukatlık ücretinin sanıktan alınıp katılana verilmesine" ibaresinin eklenmesi suretiyle, hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
II. Sanık ... hakkında verilen beraat hükmüne yönelik katılan vekilinin temyiz talebinin incelenmesi:
Bozma üzerine yapılan yargılamada, sanık ...'nün, suç tarihinde şirketi kendisinin yönettiğini, babasının şirketle alakası olmadığını beyan etmesi, 14.03.2012 tarihli ilk mühürleme işlemi sırasında ve 15.11.2013 tarihinde yapılan kontrollerde işyerinde hazır bulunduğunun anlaşılması karşısında, mühürleme işleminin yapıldığı tarihler itibarıyla şirketi fiilen sanığın yönettiği göz önünde bulundurularak mahkumiyetine karar verilmesi yerine dosya kapsamı ile örtüşmeyen gerekçe ile beraatine hükmolunması,
Yargıtay 11. Ceza Dairesi, E. 2020/3169, K. 2021/2665, 16 Mart 2021 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama