Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2020/3399 K.2021/1585

Bozmaya uyularak yapılan yargılamada, sanığa yüklenen “2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçlarının, kanundaki cezasının üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımı, en aleyhe kabul ile 2006 takvim yılı bakımında 31.12.2006 ve 2007 takvim yılı bakımından ise matrahlı son KDV beyanının Mart 2007 olduğu anlaşıldığından 31.03.2007 olan suç tarihlerinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiğinden kamu davalarının düşürülmesi gerektiği mahkemece dosya içeriğine uygun şekilde kabul ve takdir kılınmış olduğu ancak;

Sanık hakkında 2002-2007 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından açılan davada, 02.07.2013 tarihli hüküm ile 2002, 2003, 2004 ve2005 takvim yılları bakımından düşme kararları verildiği ve bunların temyiz edilmeden kesinleştiği gözetilmeksizin, suç tarihinin 2006 ve 2007 yazılması yerine 2002-2007 yazılması;

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından "2002-2007 yılları arasında vergi usul kanununa muhalefet suçunu" ibaresi çıkarılarak yerine “2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarını” ibaresinin yazılması suretiyle, hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 18.02.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.