Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2020/3460 K.2021/428

7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 10. maddesine göre, tebligatın öncelikle şahsın bilinen en son adresine çıkarılıp, bila tebliğ iade edilmesi halinde, aynı Kanunun 21/2. maddesi uyarınca MERNİS adresine yapılması gerektiği, sanık hakkında Gaziosmanpaşa 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 05.05.2011 tarihli 2008/496 Esas ve 2011/409 Karar sayılı ilamı ile erteleme kararı verildiği, gerekçeli karara ilişkin tebligatın sorguda beyan edilen adrese gönderildiği, tebligatın iade edilmesi üzerine, aynı adrese 25.05.2011 tarihinde 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre tebligat yapıldığı,

ancak bu adrese daha önce adli mercilerce usulüne uygun bir tebligat yapılmadığı, sonrasında sanığın başka bir adresine Tebligat Kanunu’nun 21/1. maddesine göre yapılan tebligatın da usulsüz olması nedenleriyle erteleme kararının kesinleşmediği ve denetim süresi de başlamadığından denetim süresi içerisinde kasıtlı suç işlendiği gerekçesiyle ertelenen hükmün aynen infazına karar verilemeyeceği, bu konuda verilen kararların yok hükmünde olduğu, sanığın 16.12.2019, 24.12.2019 ve 27.12.2019 tarihli temyiz taleplerinin öğrenme üzerine süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu‘nun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanunu‘nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun‘un 9. maddeleri hükmü uyarınca; sanığa yüklenen 2003, 2004 ve 2005 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarının yasa maddesinde öngörülen cezalarının türü ve üst sınırına göre, suç tarihleri itibariyle yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nin 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan,