Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2020/3620 K.2020/5822

1- Sanık hakkında 2005-2006 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme ve kullanma suçlarından verilen beraat hükümlerine yönelik, katılan vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanığa yüklenen “2005-2006 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme ve kullanma” suçlarının Kanun’daki cezasının türü ve üst sınırına göre 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e ve 67/4 maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının suç tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiğinden, 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e ve 67/4 ve 5271 sayılı CMK'nin 223/8. maddeleri uyarınca kamu davalarının olağanüstü zamanaşımı nedeniyle düşmesi yerine, beraat hükümleri kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanunun 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan sanık hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen olağanüstü zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddeleri gereğince DÜŞMESİNE,

2- Sanık hakkında 2007 takvim yılında sahte fatura düzenleme ve kullanma suçu ile 2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan kurulan hükümlere yönelik katılan vekilinin temyiz taleplerinin incelenmesinde; Sanığın vergi dairesinde bildirdiği bs formlarına göre en son 2008 Eylül döneminde fatura düzenlediği ve 2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçu yönünden en aleyhe kabul ile suç tarihinin 31.09.2008 olduğu gözetilerek yapılan incelemede;

Sanığa yüklenen “2007 takvim yılında sahte fatura düzenleme ve kullanma suçu ile 2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçlarının Kanun’daki cezasının türü ve üst sınırına göre 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e ve 67/4 maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUKnin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA;

ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanunun 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi gereğince DÜŞMESİNE,

3- Sanık hakkında 2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme ve kullanma suçları ile 2008 yılında sahte fatura kullanma suçundan verilen beraat hükümlerine yönelik, katılan vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde;

Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 08.11.2018 tarihli 2018/427 Esas ve 2018/517 Karar sayılı ilamı ile sahte fatura düzenleme ve kullanma suçlarında suça konu faturaların, 213 sayılı VUK'nin 230. maddesine göre yalnızca unsurlarının tespiti amacıyla incelenmesinde zorunluluk bulunmadığının anlaşılması;

sanığın, 2008 ve 2009 yıllarında hakkında vergi tekniği raporu bulunan mükelleflerden aldığı sahte faturaları defterlerine işlemek suretiyle kullandığı ve aynı zamanda 2009 yılında gerçek ticaret karşılığı olmaksızın sahte fatura düzenlediğinin iddia edildiği olayda, sanığın suçlamayı kabul etmemesine karşın, 723/10 sayılı 25.10.2010 tarihli vergi tekniği raporunda mükellef firmanın 2008 yılındaki alışlarının tamamına yakınının, haklarında sahte belge düzenlemekten vergi tekniği raporları bulunan mükelleflerden yapılmış olduğundan 2008 yılında sahte fatura kullanma eyleminin sabit olduğu, 2009 takvim yılı ile ilgili olarak ise;

sadece 5 aylık dönem için matrahlı KDV beyannamesi verdiği ve 5 aylık dönemde 498.528 TL tutarında fatura düzenlendiğinin tespit edildiği, bu miktarda fatura düzenlemeye iş hacminin uygun olmadığı gibi herhangi bir ödeme belgesi de sunulmadığı, alışlarının bir kısmının da hakkında sahte fatura düzenleme suçundan vergi tekniği raporu düzenlenmiş mükelleflerden yaptığı yönündeki tespitler yapılmış olması karşısında;

gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde ortaya çıkarılması için sanığın düzenlediği faturaları kullanan mükellefler ve sanığın kullandığı faturaları düzenleyen mükellefler hakkında karşıt inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediğinin araştırılması, bu şirket yetkilileri hakkında sahte fatura düzenlemekten/kullanmaktan dava açılmış olup olmadığı belirlenip, açıldığının tespiti halinde dava dosyaları getirtilip incelenerek bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dava dosyasına intikal ettirilmesi;

faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi yönünden mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyeleri, teslim tesellüm belgeleri, bedellerinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun kanıtlama yeteneği olan geçerli ödeme belgeleri ve satıcının kasasına ya da banka hesabına girip girmediğinin tespiti ile faturaları kullanan mükellefin yeterli üretimi, mal girişi ya da stoku olup olmadığı da araştırılıp, karşılaştırmalı bilirkişi incelemesi yaptırılması sonucuna göre toplanan tüm deliller değerlendirilip sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden,

eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,