Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2020/3691 K.2023/1837

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Antalya 12. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.04.2015 tarihli ve 2014/602 Esas, 2015/332 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 204 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 62, 51 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hapis cezasının ertelenmesine ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılanın temyiz isteği; sanığa verilen cezanın az olduğuna, 2. Sanığın temyiz isteği; verilen hapis cezasının çok ağır olduğu, yasalara aykırı olduğuna, İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanık ...'in katılanın kaybetmiş olduğu sürücü belgesini bularak kendi fotoğrafını yapıştırmak suretiyle kullanmaya başladığı, 06.02.2011, 07.03.2012, 09.03.2012, 29.03.2012, 16.04.2012 ve 05.09.2012 tarihlerinde yapılan trafik kontrolleri sırasında sahte sürücü belgesini ibraz etmek suretiyle katılan adına trafik ceza tutanaklarının sahte olarak düzenlenmesine sebebiyet verdiği, bu şekilde sanığın resmi belgede sahtecilik suçunu işlediği iddiasıyla temyize konu kamu davası açılmıştır.

Sanık savunmasında, suça konu sürücü belgesini üç yıl önce Konyaaltı sahilinde bulduğunu, işe ihtiyacı olduğunu, motokurye olarak çalıştığını, sürücü belgesi olmadığı için bulduğu sürücü belgesine kendi fotoğrafını yapıştırıp kullandığını, sahte olarak düzenlediği sürücü belgesiyle 3-4 defa ceza aldığını, pişman olduğunu ifade etmek suretiyle suçlamayı kabul etmiştir.

Antalya Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünün BLG-2014/0850 sayılı ekspertiz raporuna göre, sürücü belgesinde evvelce mevcut olan fotoğrafın yerinden sökülerek alındığı, halen mevcut fotoğrafın yapıştırıldığı, yapılan tahrifat ilk nazarda dikkat çekmeyeceğinden belgenin iğfal kabiliyetini haiz olduğu yönünde görüş bildirilmiştir.

Mahkemece suça konu belge duruşmaya getirilerek özellikleri tutanağı geçirilmiş ve fotoğraf değişikliği yoluyla yapılan sahteciliğin aldatma kabiliyetini haiz olduğu kabul edilmiştir.

Tanıklar ... ve Arzu Çabuk'un beyanları nazara alındığında, 07 KB 532 ve 07 CNJ 21 plakalı araçlar adına düzenlenen sırasıyla 16.12.2011 ve 07.03.2012 tarihli katılan adına düzenlenen trafik ceza tutanaklarının katılanın bilgisi ve rızası dahilinde sürücü belgesi kullanılmak suretiyle düzenlendiği anlaşılmıştır.

07 GT 332 plakalı aracın sahibi ... beyanında, 09.03.2012 tarihinde aracın sahibinin kendisi olduğunu, aracı kimseye vermediğini, adı geçen kişileri ve sürücü belgesinde fotoğrafı bulunan şahısları tanımadığını ifade etmiştir.

06 AK 1267 plakalı aracın sahibi Mehmet Ateşlioğlu ile 07 ETU 67 plakalı aracın sahibi Ülkü Altun'a ulaşılamamıştır.

16.04.2012 tarihli trafik ceza karar tutanağına konu 07 CO Y 41 plakalı aracın sahibinin ise sanık ... olduğuna dair tutanak dosyada mevcuttur.

07 ETU 67 plakalı araç sanığın kullanımında iken 05.09.2012 tarihli trafik ceza tutanağının düzenlendiği ve katılanın adına düzenlenmiş sahte sürücü belgesine 100 ceza puanını doldurması nedeniyle el konulduğu tespit edilmiş, yine 16.04.2012 tarihli trafik ceza karar tutanağının ise sanığın adına kayıtlı olan 07 COY 41 plakalı araç adına düzenlendiği anlaşılmıştır.

Mahkeme, sanığın üzerine atılı suçun sübut bulduğu kabul edilerek mahkûmiyet kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE

5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, katılanın ve sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Antalya 12. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.04.2015 tarihli ve 2014/602 Esas, 2015/332 Karar sayılı kararına yönelik katılan ve sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılanın ve sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,