Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2020/4071 K.2022/5616

1)Sanığın 21.02.2015 tarihinde üzerinde 10 içimlik bonzai ile yakalandığı, kimliğinin yanında olmadığını söyleyip kendisini ... olarak tanıttığı, ona ait T.C. kimlik numarasını verdiği ve bu isimle karakolda ifade verip yakalama, ifade ve serbest bırakma tutanaklarını imzaladığı, 28.02.2015 tarihinde ise durumundan şüphelenilerek durdurulduğunda görevlilere kendisini yine ... olarak tanıttığı, ancak kimliğiyle ilgili sorulara doğru cevap veremediğinden karakola getirildiği ve ceza evinden kaçtığından gerçek kimliğini gizlediğini itiraf ettiği olayda;

sanığın hakkında kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek veya bulundurmak ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanmak suçundan işlem yapılmasını önlemek için arkadaşı olduğunu söylediği mağdurun T.C.

Kimlik bilgisini kullandığının anlaşılması karşısında, 5237 sayılı TCK'nin 268. maddesinde düzenlenen başkasına ait kimlik bilgilerinin kullanılması suçundan mahkûmiyetine karar verilmesi gerekirken, suç vasfında yanılgıya düşülerek sanık hakkında resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyan suçundan mahkûmiyet hükmü kurulması,

2) Kabule göre de; sanığa isnat edilen ve üst sınırı iki yıl veya daha az süreli hapis cezasını gerektiren resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyan suçundan dolayı kurulan hükümden sonra, 16.03.2021 tarih ve 31425 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 14.01.2021 tarihli, 2020/81 Esas ve 2021/4 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’na 17.10.2019 tarih ve 7188 sayılı Kanun’un 31. maddesiyle eklenen geçici 5. maddesinin (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin basit yargılama usulü yönünden Anayasa’ya aykırı bulunarak iptal edilmiş olması karşısında, sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,