Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2020/4307 K.2024/2974

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İstanbul 48.Asliye Ceza Mahkemesinin 23.09.2014 tarihli ve 2013/469 Esas, 2014/384 Karar sayılı kararı ile sanık ... hakkında özel belgede sahtecilik suçundan beraat kararı verilmiştir.

2. İstanbul 48.Asliye Ceza Mahkemesinin 23.09.2014 tarihli ve 2013/469 Esas, 2014/384 Karar sayılı kararının katılan vekili ve Cumhuriyet savcısı tarafından temyizi üzerine Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 30.04.2019 tarihli ve 2017/2728 Esas, 2019/4177 Karar sayılı kararı ile "sanığın özel belgede sahtecilik suçunu işlediği iddiasıyla açılan kamu davasında; bilirkişi raporunda, suç konusu, 15.07.2011 tarihli para makbuzunun meblağ bölümünde "2500-iki bin beş yüz" rakam ve yazılarının, baş taraflarında bulunan "1" rakamının tahdit çizgisinin üzerinde ve koyu renkte olması,

"on" yazısının ise sıkışık, kısmen işlek ve konum itibarıyla diğer harflerden farklı olduğunun saptandığından, "2500-iki bin beş yüz" rakam ve yazılarının "baş taraflarına "1-on" rakam ve yazıları ilave edilmek suretiyle meblağın 12.500 rakam ve yazısına dönüştürülmüş olduğunun belirtilmei, yapılan değişikliğin sanığın lehine olması karşısında; belgelerde yapılan sahteciliğin aldatma yeteneğinin bulunup bulunmadığının takdirinin hakime ait olması nedeniyle, Adli Emanetin 2013/20329 sırasında kayıtlı bulunan suç konusu belge aslı duruşmaya getirtilip, üzerinde gözlem yapılarak özelliklerinin duruşma tutanağına yazılması,

aldatma niteliğinin bulunup bulunmadığının tartışılması, aldatma niteliğinin bulunduğunun tespit edilmesi halinde, sanığın üzerine atılı özel belgede sahtecilik suçunun sübut bulacağı gözetilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, dosya kapsamı ile örtüşmeyen gerekçe ile yazılı şekilde beraatine hükmolunması" uyarınca bozulmasına karar verilmiştir.

3. Bozma üzerine İstanbul 48.Asliye Ceza Mahkemesinin 23.01.2020 tarihli ve 2019/346 Esas, 2020/38 Karar sayılı kararı ile sanık ...'ın özel belgede sahtecilik suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 207 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 51 ve 53 üncü maddesi uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hapis cezasının ertelenmesi ile 2 yıl denetim süresi belirlenmesine hükmedilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz isteği; hükmün usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanığın, katılan ile aralarındaki İstanbul 9.Asliye Hukuk Mahkemesinin 2013/98 Esas sayılı itirazın iptali davasında, dava dosyasına ibraz ettiği para makbuzu üzerinde tahrifat yaptığı, ödeme miktarının 2.500,00 TL olmasına rağmen, 12.500,00 TL ödeme yapılmış gibi "1" rakamının ön tarafa eklendiği iddiası ile hakkında özel belgede sahtecilik suçundan dolayı kamu davası açılmıştır. 2. Davaya konu belge aslı adli emanetin 2013/20329 sırasına kaydedilmiştir. 3. Bilirkişi tarafından tanzim edilen ve suça konu belge üzerinde tahrifat yapıldığına ilişkin 04.11.2013 tarihli rapor dosya arasındadır.

4. Sanık savunmasında; katılan ile arasında hukuki ilişkinin olduğunu, katılana değişik zamanlarda bundan ötürü ödemeler yaptığını, suça konu belgeyi katılandan aldığını, üzerinde değişiklik yapmadığını, belgenin orijinal olduğunu, parayı alan kısmındaki imzanın da katılana ait olduğunu belirterek, suçlamayı reddetmiştir.

5. Katılan aşamadaki beyanında; sanık ile aralarında hukuki ilişki olduğunu, sanığa bir işletme devrettiğini, sanık tarafından kendisine 2.500,00 TL ödeme yapıldığını, buna ilişkin ödeme makbuzunun kendisi tarafından düzenlendiğini, makbuz suretini sanığa verdiğini, sanığa verilen suret üzerinde tahrifat yapılarak 12.500,00 TL olarak ödeme kısmının değiştirildiğini, sanıktan şikâyetçi olduğunu beyan etmiştir.

6. Mahkemece tüm dosya kapsamından sanığın atılı suçu işlediği kabul edilerek temyiz incelemesine konu mahkûmiyet hükmü kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul 48.Asliye Ceza Mahkemesinin 23.01.2020 tarihli ve 2019/346 Esas, 2020/38 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,