Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2020/4622 K.2021/1178

08/03/2011 tarih ve 2010/276 esas ve 2011/81 karar sayılı ilamda resmi belgede sahtecilik suçuna yönelik hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın 5560 sayılı Kanun ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 231/12. maddesi uyarınca temyizi mümkün olmayıp itiraz yoluna tabi olduğundan;

sanık ve müdafinin temyiz talebinin itiraz dilekçesi olarak kabulü ile incelemenin görevli ve yetkili mahkemece inceleme yapılması gerekirken görevli mahkemece bu hususta bir inceleme yapılmadığı ayrıca temyiz talebi üzerine Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2012/27186 E. ve 2014/11286 K. sayılı ilamı ile de nitelikli dolandırıcılık suçundan zamanaşımı nedeniyle düşme kararının verilerek resmi belgede sahtecilik suçu yönüyle iade kararı verilmediğinin anlaşılması karşısında,

08/03/2011 tarihli hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın itiraz kanun yolu denetiminden geçmediği dolayısı ile kesinleşmediği ve denetim süresinin işlemeye başlamadığı belirlenerek yapılan incelemede:

5237 sayılı TCK'nin 7 ve 5252 sayılı TCK'nin Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri karşısında; sanığa yüklenen resmi belgede sahtecilik ( 765 sayılı TCK’nin 342/1 ve 5237 sayılı TCK’nin 204/1. maddeleri kapsamında kalan) suçunun Kanun'daki cezasının türü ve üst sınırına göre, suç tarihinden sonra yürürlüğe giren ve lehe olan 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış,