Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2020/493 K.2020/5032

1-Sanık müdafinin temyiz talebinin incelenmesi: Sanığın yüzüne karşı 31/12/2018 tarihinde tefhim olunan hükmün, sanık müdafii tarafından yasal süresi geçtikten sonra 10/02/2019 tarihli dilekçe ile temyiz edildiği anlaşıldığından; temyiz talebinin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 2-Sanığın temyiz talebinin incelenmesi:

Bozma öncesi verilen hükümde, hatalı uygulama sonucu suç tarihinden sonra kesinleşen Kadıköy 6. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2006/905 Esas ve 2007/581 Karar sayılı sanığın 3 ay hapis cezasına mahkûmiyetine ilişkin ilamının tekerrüre esas alındığı; temyize konu hükümde ise belirtilen yanlışlık giderilerek, Eyüp 1. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 2002/323 Esas ve 2003/164 Karar sayılı sanığın 4 yıl 2 ay hapis cezasına mahkûmiyetine ilişkin ilamının tekerrüre esas alındığı anlaşılmakla; ilk hükme yönelik aleyhe temyiz bulunmadığı gözetilerek,

1412 sayılı CMUK'nin 326/son ve 5275 sayılı Kanun’un 108/2. maddeleri gereğince koşullu salıverilmeye eklenecek sürenin, hatalı uygulama sonucu tekerrüre esas gösterilen ilam nedeniyle koşullu salıverilmeye eklenecek süreden fazla olamayacağı hususunun infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.